Η εκκένωση του τεράστιου ταμιευτήρα κατά μήκος του ποταμού Ντνίπρο στην Ουκρανία ως αποτέλεσμα της καταστροφής του φράγματος Νόβα Καχόβκα την περασμένη εβδομάδα άφησε λάσπες γεμάτες σκελετούς, σύμφωνα με πλάνα που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο, σε μια υπενθύμιση του βίαιου παρελθόντος της περιοχής.
Βίντεο που τραβήχτηκαν στην ουκρανικά ελεγχόμενη και τη ρωσικά κατεχόμενη πλευρά του Ντνίπρο, όπου βρισκόταν ο ταμιευτήρας, δείχνουν κρανία διάσπαρτα στη λάσπη, ένα από τα οποία φέρει κράνος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Τα πλάνα δεν μπόρεσαν να επαληθευτούν από ανεξάρτητη πηγή, λόγω των μαχών που διεξάγονται στην περιοχή.
Οι ιστορικοί λένε ότι ορισμένα από τα λείψανα μπορεί να ανήκουν σε ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους σε μια μεγάλη μάχη που δόθηκε πριν από 80 χρόνια στο ίδιο έδαφος που βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο της αντεπίθεσης της Ουκρανίας κατά της ρωσικής κατοχής, γύρω από τη Νικόπολη και την Καμιάνκα-Ντνιπρόβσκα.
Η μάχη του Ντνίπρο ήταν το επίκεντρο μιας από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Β’ ΠΠ: της αντεπίθεσης του σοβιετικού στρατού κατά του γερμανικού, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 6 εκατομμύρια στρατιώτες.
Στα τέλη του 1943 το επίκεντρο ήταν η Νικόπολη, στη δεξιά όχθη του ποταμού, όπου βρίσκονταν ορυχεία μεταλλευμάτων τα οποία ο Χίτλερ ήταν αποφασισμένος να κρατήσει. Οι δυνάμεις της Βέρμαχτ αγωνίστηκαν να αντέξουν απέναντι στα στρατεύματα του Σοβιετικού Νοτιοδυτικού Μετώπου υπό τον στρατάρχη Ροντιόν Μαλινόφσκι, και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη τον Φεβρουάριο του 1944.
Ο Andrii Solonets, ιστορικός στο Εθνικό Μουσείο Ιστορίας της Ουκρανίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δήλωσε: «Οι απώλειες των σοβιετικών στρατευμάτων κυμαίνονταν από 30.000 έως 60.000 άτομα. Οι απώλειες των γερμανικών και ρουμανικών στρατευμάτων ήταν μέχρι 20.000 άτομα. Έτσι, θεωρητικά αυτό το βίντεο που δείχνει το κράνος και το κρανίο θα μπορούσε να συνδεθεί με αυτά τα γεγονότα».
Ένας ειδικός σε γερμανικά στρατιωτικά κειμήλια στην Ουκρανία, ο Oleksii Kokot, δήλωσε ότι ενώ οι νεκροί στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού θάβονταν στο έδαφος, «οι νεκροί Γερμανοί στρατιώτες απλώς αφήνονταν πεσμένοι στα χωράφια […] επομένως, αυτοί θα μπορούσαν πραγματικά να είναι Γερμανοί στρατιώτες».
Πολλές από τις σορούς Γερμανών αφέθηκαν να κείτονται σε έλη, τα οποία στη συνέχεια βυθίστηκαν με την κατασκευή του φράγματος Nova Kakhovka το 1956.
