Γιάννης Τσαρούχης: Τιμή ρεκόρ για έργο του μεγάλου ζωγράφου σε δημοπρασία – Ο «Μάης» πωλήθηκε έναντι 475.000 ευρώ

Την υψηλότερη τιμή πώλησης που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ σε παγκόσμιο επίπεδο για έργο του Γιάννη Τσαρούχη (1910-1989), πέτυχε χθες η VERGOS Auctions κατά τη διάρκεια της δημοπρασίας «Νεοελληνικής ζωγραφικής και γλυπτικής» η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο Μέγαρο.

Σε μια κατάμεστη από φιλότεχνο κοινό αίθουσα, και με συμμετοχές μέσω τηλεφώνου και διαδικτύου, ο μεγαλύτερος οίκος δημοπρασιών στην Ελλάδα κατακύρωσε την πώληση του έργου «Μάης» στην τιμή των 475.542 ευρώ, με τιμή εκκίνησης τα 200.000 ευρώ.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, το έργο ανήκει σε μια αριστουργηματική σειρά από 12 πίνακες που φιλοτέχνησε ο μεγάλος δάσκαλος –ένας για κάθε μήνα του έτους–, αντλώντας την έμπνευσή του από τις διακοσμήσεις Louis Philippe με φόντο χρυσό και τις γαλλικές εικόνες της Σταυρώσεως του 15ου αιώνα.

Με το 76% των έργων που διατέθηκαν στην αίθουσα και το 85% με τα after sale να βρίσκουν αγοραστές, στη δημοπρασία σημειώθηκε τζίρος που ξεπέρασε τα 2 εκατ. ευρώ.

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ανάμεσα στα έργα που ξεπέρασαν αισθητά την αρχική τιμή εκτίμησης, ξεχωρίζει το «Χωρίς τίτλο» του Απόστολου Γεωργίου που υπετριπλασίασε την αρχική τιμή (πωλήθηκε 69.302 ευρώ με αρχική 20.000 ευρώ), το «Εntre ciel et terre» του Pavlos (Διονυσόπουλος) που κατακυρώθηκε στα 41.126 ευρώ, υπερδιπλασιάζοντας την αρχική τιμή των 18.000 ευρώ, το «Σινιάλο» (1972) του Takis (Βασιλάκης) που πωλήθηκε 120.978 ευρώ με αρχική 80.000 ευρώ, όπως και η «Σύνθεση με γυναικείες φιγούρες και άγγελο» και το προσχέδιο που την συνόδευε, του Κωνσταντίνου Παρθένη, που πωλήθηκε 95.770 ευρώ με αρχική τιμή εκτίμησης 60.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τον Ανδρέα Βέργο, Managing Director της VERGOS Auctions, «Το παγκόσμιο ρεκόρ για τον κορυφαίο ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη όπως και για τον οίκο μας, τοποθετεί επάξια τη χώρα μας στον διεθνή χάρτη της δευτερογενούς αγοράς τέχνης. Οι συλλέκτες επέδειξαν για άλλη μια φορά εμπιστοσύνη τόσο στον οίκο μας όσο και στην αξία και τη διαχρονικότητα της νεοελληνικής τέχνης».