Στην ιστορική μνήμη που δεν εγκλωβίζεται σε επετείους ήταν αφιερωμένη η παράσταση Το είκοσι δυο, μια σημαντική στιγμή του ελληνικού θεάτρου στην Αυστραλία, στον απόηχο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, και των φετινών 100 χρόνων από την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάνης με την οποία σφραγίστηκε η μοίρα του ελληνισμού και έγινε μια από τις μεγαλύτερες μετακινήσεις στην Ιστορία.
Η παράσταση, που υπήρξε θέμα συζήτησης στη Μελβούρνη, ήταν μια παραγωγή του Δημιουργικού Κέντρου Δράματος και Τεχνών της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, σε σκηνοθεσία Τζέρεμι Άρτι.
Το θεατρικό κείμενο βασίστηκε στην ιστορική μελέτη Ένα κομματάκι ουρανός της Κατερίνας Ζαρόκωστα, στο Οι νεκροί περιμένουν της Διδώς Σωτηρίου, στο Ο Κοινός Λόγος της Έλλης Παπαδημητρίου, στο Η αυλή των θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλλη, καθώς και σε μαρτυρίες προσφύγων που περιλαμβάνονται στην Έξοδο, του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών.
Οι δύο παραστάσεις που δόθηκαν το περασμένο σαββατοκύριακο στο Clayton Community Centre έγιναν sold out, αποδεικνύοντας ότι ο ξεριζωμός των Ελλήνων συνεχίζει να προκαλεί συγκίνηση σε Έλληνες που αν δεν είναι οι ίδιοι μετανάστες, έχουν μεγαλώσει σε οικογένειες και γειτονιές μεταναστών. Επί σκηνής το νήμα της ιστορίας ένωσε τα καφενεία και τα σπίτια στις αλησμόνητες πατρίδες με τους συνοικισμούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Για πρώτη φορά στην παράσταση Το είκοσι δυο χρησιμοποιήθηκαν αγγλικοί υπέρτιτλοι, ώστε να την παρακολουθήσουν και άνθρωποι που είτε δεν γνωρίζουν ελληνικά, είτε δεν έχουν άνεση με τη γλώσσα. Άλλωστε, όπως σημείωσαν οι συντελεστές, το Δημιουργικό Κέντρο Δράματος και Τεχνών είναι ανοιχτό σε όλους.
«Το έργο αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο αναφοράς για το Δημιουργικό Κέντρο στη δεκαετή σχεδόν παρουσία του στα πολιτιστικά δρώμενα της Μελβούρνης» σχολίασε η συντονίστριά του Κατερίνα Πουταχίδου.
