Τις περιπέτειες που είχαν δύο παιχνιδιάρες, αλλά καλόψυχες μαϊμουδίτσες με μια καμηλοπάρδαλη περιγράφει με τον δικό του, γλαφυρό τρόπο ο Γεώργιος Κωνσταντινίδης, ανασυνθέτοντας έναν ακόμη μύθο του Αισώπου στην ποντιακή διάλεκτο.
Μετά το «Ο λάγον και ο τοσπαγάνον ξαν τρέχ’νε», το «Αλεπός και κορώνα», τον «Πιστιμλή γάιδαρο» και το «Εθάρρεσεν ντο έν’ αϊτός», σειρά πήραν τώρα «Η καμηλοπάρδαλη και τα πιθήκας».
Ο συγκεκριμένος μύθος, εκτός από ποντιακά, μας διδάσκει ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους άλλους με καλοσύνη, διότι μπορεί να έρθει μια στιγμή που να τους έχουμε ανάγκη, όπως η καμηλοπάρδαλη, που αν και αντιμετώπισε με περιφρόνηση τις μαϊμουδίτσες, τελικά χρειάστηκε τη βοήθειά τους.
