«Εξαιρετικά τεταμένη» είναι η κατάσταση γύρω από τη Μπάχμουτ, μια πόλη στην ανατολική Ουκρανία την οποία οι Ρώσοι προσπαθούν να καταλάβουν από το καλοκαίρι, παραδέχθηκε σήμερα ο διοικητής του ουκρανικού στρατού ξηράς Ολεξάντρ Σίρσκι, καθώς ο ρωσικός στρατός εντείνει τις επιθέσεις του.
Η κατάληψη της Μπάχμουτ θα προσφέρει στη Ρωσία την πρώτη μεγάλη της νίκη εδώ και περισσότερο από έξι μήνες και θα ανοίξει τον δρόμο για την κατάληψη των εναπομεινάντων αστικών κέντρων του Ντονμπάς.
Η Ρωσία προσπαθεί να κόψει τις γραμμές ανεφοδιασμού των Ουκρανών προς την πόλη, θέατρο μερικών από τις πιο σφοδρές μάχες του πολέμου, και να τους αναγκάσει να παραδοθούν ή να υποχωρήσουν.
Ανοιχτό σε διαπραγματεύσεις το Κρεμλίνο, εφόσον πάρει τα εδάφη που διεκδικεί
Το Κρεμλίνο επανέλαβε σήμερα τη θέση του σύμφωνα με την οποία η Ρωσία είναι ανοικτή σε διαπραγματεύσεις προκειμένου να τερματιστεί η σύγκρουση στην Ουκρανία, όμως οι νέες «εδαφικές πραγματικότητες» δεν μπορούν να αγνοηθούν.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε στους δημοσιογράφους πως η Ρωσία δεν θα απαρνηθει ποτέ τις διεκδικήσεις της σε τέσσερις ουκρανικές περιοχές που η Μόσχα ανακοίνωσε ότι προσάρτησε πέρυσι έπειτα από δημοψηφίσματα τα οποία το Κίεβο και η Δύση κατήγγειλαν ως ψευδή και παράνομα.
Η Ρωσία διακήρυξε ότι προσάρτησε τις περιοχές Ντονέτσκ, Λουχάνσκ, Χερσώνα και Ζαπορίζια τον περασμένο Σεπτέμβριο σε μια μεγάλη τελετή στη Μόσχα.
Στη συνέχεια, οι περιοχές αυτές ονομάστηκαν συστατικά υποκείμενα της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε συνταγματικό διάταγμα.
Δυσκολεύονται οι Ουκρανοί πρόσφυγες
Οι πρόσφυγες που έφυγαν από την Ουκρανία μπορεί να υποστηρίχθηκαν ευρέως σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο αντιμετωπίζουν προκλήσεις στην εκπαίδευση, τη στέγαση και την εύρεση εργασίας, όπως διαπιστώνει έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA).
Στην έρευνα με τίτλο «Φεύγοντας από την Ουκρανία» καταγράφονται οι μαρτυρίες περίπου 14.500 ατόμων που έφυγαν για να σωθούν από τον πόλεμο και εγκαταστάθηκαν στην ΕΕ. Οι συνεντεύξεις έγινα τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2022 σε δέκα χώρες: τη Βουλγαρία, την Τσεχία, την Εσθονία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία, την Ιταλία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Σλοβακία και την Ισπανία.
Όπως διαπιστώνεται, αν και ένας στους τρεις νιώθει πλέον μέλος της κοινότητας της χώρας υποδοχής, το ίδιο ποσοστό θα ήθελε να επιστρέψει στην Ουκρανία. Επίσης, το 79% αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να τα βγάλει πέρα οικονομικά.
Το 49% αισθάνεται αποκαρδιωμένο και σε κατάθλιψη από τότε που ήρθε στη χώρα υποδοχής. Μόνο το 33% των ερωτηθέντων έχει αμειβόμενη εργασία και το 33% των γυναικών δεν εργάζεται επειδή πρέπει να φροντίζει παιδιά ή ηλικιωμένους/άρρωστους συγγενείς.
Το 48% δηλώνει ότι η νέα του δουλειά είναι κατώτερη του επιπέδου εκπαίδευσής τους και το 30% δηλώνει ότι έπεσε θύμα εκμετάλλευσης στην εργασία.
Επιπλέον αν και το 59% πληρώνει για τη στέγασή του, συχνά πρέπει να μοιράζονται την τουαλέτα ή την κουζίνα. Πολλοί δεν έχουν ιδιωτικότητα ή έναν ήσυχο χώρο για να διαβάσουν τα παιδιά τους.
Το 59% των παιδιών παρακολουθεί εκπαίδευση μέσω διαδικτύου σε ένα ουκρανικό σχολείο ή διαβάζουν μόνα τους, με υλικό ή υποστήριξη από την Ουκρανία.
Μεταξύ των παιδιών ηλικίας 12-15 ετών, το 49% δηλώνει ότι δυσκολεύεται να κοιμηθεί ή/και να συγκεντρωθεί, το 47% ότι νιώθει ευάλωτο ή έλλειψη αυτοπεποίθησης και το 40% ότι βιώνει άγχος, κατάθλιψη ή κρίσεις πανικού. Μόλις το 7% των παιδιών έλαβε υποστήριξη από σχολικό σύμβουλο και άλλο ένα 7% από ψυχολόγο εκτός σχολείου, στη χώρα υποδοχής.
Μακροπρόθεσμα μέλος του ΝΑΤΟ η Ουκρανία
Η Ουκρανία θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ «μακροπρόθεσμα», δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ την ώρα που το Κίεβο ζητεί την ένταξή του στην Ατλαντική Συμμαχία μετά την εισβολή της Ρωσίας.
«Οι χώρες του ΝΑΤΟ συμφωνούν η Ουκρανία να γίνει μέλος της Συμμαχίας, αλλά ταυτόχρονα αυτό αποτελεί μακροπρόθεσμη προοπτική», δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ κατά την επίσκεψή του στην Φινλανδία προσθέτοντας ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα «πλαίσιο» για την αποφυγή κάθε νέας εισβολής στο μέλλον.
Η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ αποτελεί κόκκινη γραμμή για την Μόσχα, η οποία επικαλέσθηκε τον κίνδυνο μίας τέτοιας εξέλιξης για να δικαιολογήσει την επίθεσή της.
