Ένα μνημειώδες έργο θεωρείται σήμερα το Ούτε το όνομά μου, κυρίως γιατί καταδεικνύει τη σπουδαιότητα των προσωπικών διηγήσεων προκειμένου να παραμείνει ζωντανή η ιστορία. Γραμμένο από τη Θία Χάλο, την κόρη της «γιαγιάς των Ποντίων», Σάνο (Ευθυμίας) Χάλο, το βιβλίο είναι μια μαρτυρία των όσων συνέβησαν τα κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των χριστιανών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Έτσι δεν είναι περίεργο που πριν από λίγες ημέρες, και παρά το πολιτικό ψύχος, το Μαλιώτειο Πολιτιστικό Κέντρο στη Βοστόνη γέμισε κόσμο που ήθελε να ακούσει από κοντά τη Θία Χάλο να μιλά για τη Γενοκτονία Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.
Μαζί της συνομίλησε η δρ Ευριδίκη Γεωργαντέλλη, καθηγήτρια στο Χάρβαρντ και βραβευμένη συγγραφέας, ειδική σε θέματα πολιτισμού της Μεσογείου και της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης. Εκτός από τα ενδιαφέροντα στοιχεία που παρουσίασε, μετέφερε και τα βιώματα της οικογένειάς της, που επίσης ξεριζώθηκε.
Οι δύο ομιλήτριες είχαν μια διεξοδική συζήτηση αναφορικά με τη διατήρηση της μνήμης, υπό το πρίσμα και των προσπαθειών που γίνονται για την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας βάσει μιας κρυφής ατζέντας και πολιτικών επιδιώξεων. Μάλιστα, η Θία Χάλο έκανε αναφορά στα ψηφίσματα που έχουν κατατεθεί στις ΗΠΑ για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.
Στο ακροατήριο βρέθηκαν μεταπτυχιακοί φοιτητές σε πανεπιστήμια της Βοστόνης, κάποιοι εκ των οποίων απόγονοι Ελλήνων της Καππαδοκίας, του Πόντου και της Μικρασίας, όπως τόνισαν στις ερωτήσεις που υπέβαλαν στο τέλος της εκδήλωσης, λέγοντας παράλληλα μικρές ιστορίες πόνου και προσφυγιάς.
Το παρών έδωσαν επίσης ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Βοστόνη Συμεών Τέγος, ο αναπληρωτής κοσμήτορας του Ελληνικού Κολεγίου Τιμόθεος Πατίσας, καθηγητές και ακαδημαϊκοί.
