«Ο πατέρας μου σκοτώθηκε στον Ελληνοαλβανικό πόλεμο, στρατιώτης. Στην Κατοχή με μεγάλωσε η γιαγιά μου. Και δεν το κρύβω, είμαι περήφανος. Ούτε κλέφτης έγινα, ούτε ρουφιάνος, ζητιάνευα στην Κατοχή». Αυτά είχε δηλώσει ο Ανέστης Βλάχος για την παιδική του ηλικία, που δεν ήταν και καλύτερη.
Ο δρόμος για την υποκριτική
Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1934 στην Προσοτσάνη Δράμας, αλλά οι γονείς του είχαν καταγωγή από τη Μικρασία. Ο παππούς του ήταν Μακεδονομάχος.
Από 6 χρονών, λοιπόν, μεγάλωνε χωρίς πατέρα, ενώ στην ηλικία των 12 μητέρα του τον πήρε και μετακόμισαν στην Αθήνα, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη.
Και στην Αθήνα όμως η τύχη δεν ήταν με το μέρος τους, και έτσι ο μικρός άρχισε να δουλεύει για να τα βγάλουν πέρα. Αλλά όταν υπάρχει ένα όνειρο και είσαι νέος; Έτσι κόλλησε το… μικρόβιο της υποκριτικής και γράφτηκε στη Σχολή Σταυράκου – εκεί ήταν συμμαθητής με τον Κώστα Καζάκο.
Η σχολή όμως ήταν ιδιωτική, οπότε ο νεαρός Ανέστης έκανε συμφωνία να μην πληρώνει δίδακτρα, άλλα να βάψει το κτήριο.
Φυσικά δεν σταμάτησε να δουλεύει ακόμα και όταν έγινε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο του στο Κορίτσι με τα μαύρα του Μιχάλη Κακογιάννη το 1956. Τότε σε μια οικοδομή τραυματίστηκε στο μάτι από ένα καρφί. Οι γιατροί στην αρχή δεν θεώρησαν πως ήταν κάτι σοβαρό. Δυστυχώς είχαν άδικο. Λίγο αργότερα έπαθε μόλυνση και έχασε οριστικά την όρασή του. Εκείνος δεν το έβαλε κάτω και δεν εγκατέλειψε το όνειρό του, να παίζει δηλαδή στο σινεμά.
Αντιθέτως, φρόντισε να ενσωματώσει στην υποκριτική του αυτή την πληγή που έγινε τελικά μεγάλο προσόν. «Όταν είχα το ατύχημα στο μάτι η Έλλη Λαμπέτη με πήγε στο νοσοκομείο σε έναν γιατρό και μάλιστα έμαθα από την Έλλη ότι δεν πήρε αμοιβή. Η Έλλη πλήρωσε με τον Χορν μόνο τα έξοδα του νοσοκομείου» είχε πει ο ηθοποιός.
Και συνέχισε: «Με είχανε σαν παιδί τους η Έλλη με τον Χορν. Στην Πλάκα μέναμε, μου είχαν δώσει ένα δωμάτιο και έμενα εκεί, έτρωγα μαζί τους. Σηκώθηκα και έφυγα μια μέρα διότι είδα ότι η υπηρεσία που μαγείρευε δημιουργούσε προβλήματα. Ότι “εγώ είχα συνεννοηθεί ότι θα μαγειρεύω για δύο άτομα και εσείς τρώτε τέσσερις” – γιατί έτρωγε συχνά μαζί και ο Μιχάλης Κακογιάννης που ήταν φίλοι–, και αναγκάστηκα και εγώ να φύγω από το σπίτι για να μην τους δημιουργώ προβλήματα στην οικογένεια».
Η εναλλακτική καριέρα
Εντάξει, δεν ήταν ζεν πρεμιέρ, ενώ μπορούσε να παίξει άνετα και κωμωδία. Στην ουσία ο Ανέστης Βλάχος ήταν ένας πολύ καλός καρατερίστας που έκανε και κάποιους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ένας από αυτούς –για πολλούς η καλύτερη ερμηνεία του– ήταν σε μια ξεχωριστή ταινία, το Φόβο του Βασίλη Μανουσάκη (1965).
Σε αυτή υποδυόταν τον καταπιεσμένο σεξουαλικά γιο μιας οικογένειας πλουσίων, ο οποίος βιάζει και σκοτώνει την κωφάλαλη υπηρέτρια. Και φυσικά όλη η οικογένεια το συγκαλύπτει.
Τολμηρό και άγριο θέμα για την ελληνική κοινωνία, πόσο μάλλον τότε. Παρ’ όλα αυτά ο Ανέστης Βλάχος ήταν πολύ καλός και εξέπληξε κοινό και κριτικούς.
Όπως τους είχε εκπλήξει με το ρόλο του στο Κιέριον, την ταινία-μύθο της χούντας που προβλήθηκε σε όλο τον κόσμο, εκτός από τη χώρα της. Τελικά η επίσημη προβολή του φιλμ που αναφέρεται στη γνωστή «υπόθεση Πολκ» έγινε στη Μεταπολίτευση.
Δυστυχώς η τυποποίηση που κυριαρχούσε στον ελληνικό κινηματογράφο στέρησε από τον ηθοποιό κάποιους ξεχωριστούς ρόλους.
Φίλοι και αδέλφια
Ήταν ίσως ο καλύτερος φίλος του αξέχαστου Νίκου Ξανθόπουλου και από τους ελάχιστους που είχαν πρόσβαση στο κτήμα του. Μάλιστα τους είχε συμβεί το παρακάτω περιστατικό: Μια μέρα μερικές κυρίες βλέποντας τους δυο «εχθρούς» του σινεμά να κουβεντιάζουν στην Πλατεία Βικτωρίας έσπευσαν να προειδοποιήσουν τον Ξανθόπουλο. Εκείνος όμως τις αφόπλισε λέγοντάς: «Τι λέτε, κυρίες μου, ο Ανέστης είναι το κουμπαράκι μου, το φιλαράκι μου, τον αγαπώ».
Όταν έφυγε στις 23 Αυγούστου 2021 ο Νίκος Ξανθόπουλος τον αποχαιρέτησε με μια συγκινητική ανάρτηση γράφοντας: «Εγώ δεν είχα αδερφό, εσύ ήσουν ο αδερφός μου. Καλό σου ταξίδι Ανέστη. Σε λίγο έρχομαι κι εγώ».
Ο Βλάχος παντρεύτηκε δύο φορές, την πρώτη με την τραγουδίστρια Αναστασία Παπανδρώνη με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον Ηρακλή Βλάχο, και μία κόρη που πέθανε σε ηλικία μόλις 3 ετών από παράτυφο.
Με τη δεύτερη γυναίκα του, την ηθοποιό Μαρία Γαρίτση, απέκτησαν την Έλλη που ακολούθησε τη δημοσιογραφία. Ο δε εγγονός του Ανέστης Βλάχος τζούνιορ ακολούθησε τα χνάρια του, αφού είναι ηθοποιός και ταυτοχρόνως δημοτικός σύμβουλος στην Παιανία.
Μια άλλη πλευρά του ήταν η ενασχόλησή του με την πολιτική. Υπήρξε μάλιστα από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, έφτιαξε την πρώτη τοπική του κόμματος, αγωνίστηκε ως συνδικαλιστής για τα εργασιακά δικαιώματα των ηθοποιών, ενώ το 1977 κατέβηκε ως υποψήφιος βουλευτής στη Β’ Αθηνών.
Έναν χρόνο αργότερα εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα με την παράταξη του Δημήτρη Μπέη.
Η διαθήκη της οργής
Ο θάνατος του αγαπημένου Ανέστη Βλάχου και η διαθήκη που άφησε για να διευθετήσει τα κληρονομικά του είχε ως αποτέλεσμα να μπουν οι κληρονόμοι σε μια διαμάχη χωρίς τέλος.
Ο Ηρακλής Βλάχος αμφισβητεί τη χειρόγραφή διαθήκη που ορίζει ως αποκλειστική κληρονόμο την ετεροθαλή αδελφή του και τη μητέρα της. Η κατάσταση έφτασε σε σημείο ο γιος να καταθέσει μήνυση και αγωγή για πλαστογραφία, απάτη ενώπιον Δικαστηρίου και ανθρωποκτονία εξ αμελείας.
Σπύρος Δευτεραίος
