Θεοφάνια με… γέλιο

Τα Φώτα την ημέρα έτον. Πριν κάμποσα χρόνα οι Σέσλοβαληδες εκατήβαν αφκά σο ποτάμ’ κ’ ενέμεναν τον ποπάν να έρται σύρ’ τον σταυρόν σο νερόν.

Πολλά ‘κ’ επήεν κι ο ποπάς έρθεν έψαλλεν το «εν Ιορδάνη βαφτιζομένου σου Κύριε» κ’ έσυρεν τον σταυρόν σο ποτάμ’, άμαν κανείς ‘κ’ ερούξεν να πιάν ατο γιατί εποίνεν τρανόν παγωνίαν.

Ατότε ο πάρεδρον τη χωρί’ επαρακάλεσεν και είπεν:

– Ήντζαν ρούζ’ σο ποτάμ’ και φέρ’ τον σταυρόν θα δίγ’ ατον ό,τι ψαλαφά με.

Καλά καλά ‘κ’ είπεν «ό,τι ψαλαφά με» και ο Κοσμάς ο Παυλίδης (το προσωνύμ’ν ατ’ ψαράς) ευρέθεν με τα λώματα σο ποτάμ’. Επέρεν τον σταυρόν κ’ επήεν ίσα σον πάρεδρον. Ο πάρεδρον εγκαλάστεν κ’ εφίλεσεν ατον και είπεν ατόν:

– Κοσμά, ντο θελτς ας εμέν’;

– Πάρεδρε, ας εσέν δεν ‘κι θέλω, μαναχόν να ευρήκ’ς ποίος εκούντεσέ με κ’ ερούξε με σο ποτάμ’.

• Πηγή: facebook.com/epmgr.