Αλέξανδρε,
Όπου κι αν είσαι θέλω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, για τα μαθήματα ζωής που μας έδωσε σήμερα το τελευταίο σου γράμμα, το κύκνειο άσμα σου, αυτή η μοναδική παρακαταθήκη που άφησες πίσω σου και θα μας συντροφεύει στην αιωνιότητα μαζί με όλα τα σπουδαία επιτεύγματά σου.
Την ώρα που το έγραφες κοίταζες κατάματα τον θάνατο και τον ανάγκασες αυτός να χαμηλώσει το βλέμμα και όχι εσύ. Εσύ παρέμεινες παλικάρι, όπως την ώρα που αγωνιζόσουν με τα χρώματα της πατρίδας σου, όπως την ώρα που ανέβαινες στο βάθρο και έφερνες στα χείλη σου το χρυσό μετάλιο, ακούγοντας σε στάση προσοχής τον εθνικό μας ύμνο. Η ζωή είναι πάντα μικρή και σε όποια ηλικία κι αν φύγουμε απ’ αυτή, πάντα θα θέλουμε να ζήσουμε κι άλλο. Εσύ, υπερβαίνοντας αυτή την ανθρώπινη επιθυμία, επέλεξες να ευχαριστήσεις τη ζωή γι’ αυτά που σου προσέφερε και να μας πεις πόσο τυχερός είσαι που έζησες την δόξα, τον έρωτα, την οικογενειακή ευτυχία και την αγάπη των φίλων και συνανθρώπων σου.
Αλέξανδρε, είσαι Ολυμπιονίκης αρχαίας κοπής, ένας αθλητής που ξεπέρασε τη θνητότητα της ύπαρξής του και έγινε σύμβολο ελπίδας και θάρρους.
Μου θύμισες μια μυθική στιγμή από τους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες στην Ολυμπία: Οι δύο γιοι του Ολυμπιονίκη Διαγόρα στέφθηκαν και αυτοί Ολυμπιονίκες και αφού σήκωσαν τον πατέρα τους στους ώμους τον περιέφεραν στο στάδιο μέσα σε πλήρη ευδαιμονία υπό τις επευφημίες των χιλιάδων θεατών. Τότε ένας θεατής εν μέσω των ζητωκραυγών ανεφώνησε: «Κάτθανε, Διαγόρα, ού και ες Όλυμπον αναβήση – Πέθανε Διαγόρα, δεν θα ανέβεις και στον Όλυμπο» και ο Διαγόρας τότε άφησε την τελευταία του πνοή, ένδοξος, χαρούμενος, ευδαίμων.
Αλέξανδρε, αυτή η στιγμή ήρθε πολύ πρόωρα για σένα, αλλά εσύ της έδωσες φως, μεγαλείο και λάμψη. Σίγουρα ο κόσμος είναι φτωχότερος χωρίς εσένα, αλλά εκεί που θα πας (ελπίζω κάπου καλύτερα και όχι στο πουθενά), θα συναντήσεις την δικιά μου ηρωίδα, την Πρωταθλήτρια Ελλάδας και Βαλκανιονίκη του Tae Kwon Do Νίνα Ρίζου, την αγαπημένη μου θεία που έφυγε κι αυτή πρόωρα από την ίδια ασθένεια, με την ίδια λεβεντιά και το ίδιο απαράμιλλο μεγαλείο ψυχής.
Αλέξανδρε, εσύ τελικά ανέβηκες στον Όλυμπο!
