Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Ζάχος Χατζηφωτίου σε ηλικία 99 ετών. Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ.
Η καταγωγή του ήταν από τα Ψαρά. Η οικογένειά του έφυγε από το νησί το 1824, μετά την καταστροφή του από τους Τούρκους, και εγκαταστάθηκε αρχικά στη Σύρο και τελικά στην Αθήνα, στην Πλάκα, όπου και γεννήθηκε ο Ζάχος στις 28 Σεπτεμβρίου 1923.
Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά, αραβικά και ιταλικά.
Στην Κατοχή, σε ηλικία 17 ετών, απέδρασε στην Αίγυπτο, όπου έλαβε μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις, πρώτα ως στρατιώτης στους Ποντικούς της Ερήμου, στην πολιορκία του Τομπρούκ, και μετά συμμετέχοντας στην 3η Ορεινή Ταξιαρχία – Ρίμινι, η οποία μπήκε πρώτη στο Ρίμινι, όπου και παρασημοφορήθηκε.
Στα Δεκεμβριανά, ταξιαρχία υπό τις διαταγές του ανέλαβε την εκδίωξη μικρού θύλακα του ΕΑΜ που είχε καταφύγει κοντά στο ρεύμα του Αρδηττού, χωρίς θύματα, όπως υποστήριζε. Μετά το τέλος του πολέμου εργάστηκε στις επιχειρήσεις της οικογένειάς του (βιομηχανία και εμπόριο υφασμάτων) μέχρι το 1956.
Από το 1956 μέχρι το 1962 διετέλεσε διευθυντής εκδοτικού οίκου στο Παρίσι.
Την περίοδο 1962-1970 δραστηριοποιήθηκε στη ναυτιλία, και από το 1970 άρχισε να εμφανίζεται ως συγγραφέας και δημοσιογράφος. Χρονογράφος στην εφημερίδα Καθημερινή (1974-1977), στον Ταχυδρόμο με το ψευδώνυμο «Ίακχος» από το 1975, και στα Νέα ως «ο Διακριτικός» από το 1977.
Εργάστηκε στην τηλεόραση και έγινε γνωστός από την εκπομπή «Το πεντάλεπτο του Ζάχου Χατζηφωτίου», χάρη στην οποία έγινε ευρύτερα γνωστός ως κοσμικογράφος, ένας «μπον βιβέρ» με πολλές αναμνήσεις της αθηναϊκής ζωής.
Συνέγραψε τα βιβλία Τα εν οίκω… εν Δήμω, Πωλείται συνείδησις, Συννεφιάζει και στη Μύκονο, Πάντα την Κυριακή, Ο Ίακχος κι εγώ, 100 εκπομπές, Χιούμορ και ζωγραφική, Τα μονοπάτια του πολέμου κ.ά.
Υπήρξε μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών και τέως μέλος του ΔΣ της ΕΛΠΑ.
