Φασόλια καλοβρασμένα, χωρίς λάδι και καρυκευμένα με σκόρδο. Αυτό το φαγητό ονόμαζαν σύζωμαν οι Πόντιοι, και συνήθως το παρασκεύαζαν σε γάμους, λόγω του μεγάλου αριθμού των φιλοξενουμένων.
Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια του ποντιακού ελληνισμού, το βράδυ του Σαββάτου, παραμονή του γάμου, στηνόταν το μεγάλο καζάνι.
Οι καλεσμένοι, αφού έδιναν τις απαραίτητες ευχές («άξια ν’ αρματώσετεν», «καλά στέφανα», «στερεωμέν’», «να ζουν και να κλαδών’νε», «πάντα αγάπη και καλά υστερνά») γευμάτιζαν και πήγαιναν στο μέρος που ήταν προορισμένο για χορό.
