Για άλλη μια φορά αποκαλύφθηκε ότι δεν έχει σημειωθεί πρόοδος στην παραγωγή του τουρκικού άρματος μάχης Altay, κάτι που φάνηκε από από τη συνεδρίαση επιτροπής του τουρκικού κοινοβουλίου.
Ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Μουχσίν Ντερέ, ο οποίος συμμετείχε στη συνεδρίαση που αφορούσε την κρατική επιχείρηση Στρατιωτικών Εργοστασίων και Ναυπηγείων (ASFAT), απάντησε σε ερωτήσεις βουλευτών της αντιπολίτευσης που επέκριναν την κυβέρνηση για την καθυστέρηση στην υλοποίηση του προγράμματος.
Προβλήματα στην παραγωγή
Ο Μουχσίν Ντερέ κατηγόρησε τη Γερμανία για το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας που είχε προηγουμένως παραχθεί από την ιδιωτική εταιρεία Otokar, επειδή το Βερολίνο σταμάτησε να το προμηθεύει.
Σημειώνοντας ότι συνεχίζονται οι προσπάθειες για την παραγωγή εγχώριου κινητήρα και μηχανισμού μετάδοσης, δήλωσε ότι διαπραγματεύονται και για την αγορά ηλεκτρικού συστήματος από τη Νότια Κορέα.
Ισχυριζόμενος ότι υπάρχουν διαπραγματεύσεις και με αμερικανικές εταιρείες είπε, «Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε κινητήρα και σύστημα μετάδοσης. Αυτός είναι ο λόγος που δεν υπάρχει τανκ».
Δεν ήταν μυστικό ότι υπήρξαν σοβαρές καθυστερήσεις στο έργο λόγω του ανεπίσημου εμπάργκο της γερμανικής κυβέρνησης λόγω της τουρκικής εισβολής στη Συρία.
Οι άκαρπες προσπάθειες για εύρεση εναλλακτικών
Ο αναπληρωτής , δήλωσε ότι το πρωτότυπο δεύτερης γενιάς Altay κατασκευάστηκε σε με το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας που είχε αγοραστεί προηγουμένως από τη Γερμανία, λέγοντας ότι πέρασε με επιτυχία τις δοκιμές. Επίσης είπε ότι η το τουρκικό πρότζεκτ δεν έχει κανένα ελλάττωμα εκτός από τον κινητήρα και το σύστημα μετάδοσης.
Η Τουρκία ανακοίνωσε πέρυσι ότι είχε ξεκινήσει να κατασκευάζει έναν κινητήρα απόδοσης 1.500 ίππων, δημοσιεύοντας βίντεο του κινητήρα στον Τύπο. Ωστόσο, οι ειδικοί τονίζουν ότι για να επιτευχθεί η μεταφορά της ισχύος του κινητήρα στους συλλέκτες ενέργειας θα χρειαστεί πολύς χρόνος.
Η BMC, κύρια ανάδοχος του έργου, βρίσκεται σε συνομιλίες με την κορεάτικη Hyundai Doosan Infracore και την S&T Dynamics, η οποία κατασκευάζει αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων.
Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες δηλώνουν ότι η Τουρκία μπορεί να ξεκινήσει μαζική παραγωγή αφού λύσει αυτό το πρόβλημα, αλλά οι αβεβαιότητες που αντιμετωπίζει η BMC, η έλλειψη μετρητών και οι ισχυρισμοί για διαφθορά δυσκολεύουν την επίτευξη αυτού του στόχου.
Το 2017 ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέρριψε μια προσφορά από την Otokar, η οποία είχε ήδη δημιουργήσει ένα πρωτότυπο και ήταν έτοιμη για μαζική παραγωγή. Παρόλα αυτά υπέγραψε σύμβαση με μια άλλη εταιρεία που ανήκε σε επιχειρηματία του στενού του κύκλου, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων.
Η ανάγκη για τους γερμανικούς κινητήρες
Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ διευκρίνισε τον Δεκέμβριο ότι η γερμανική εταιρεία Rheinmetall δεν θα συμμετάσχει στο έργο.
Ωστόσο υποστήριξε ότι η καλύτερη λύση για το έργο ήταν η χρήση γερμανικής τεχνολογίας, μετά από συνάντηση με την υπουργό Άμυνας της Γερμανίας Άνεγκρετ Κραμπ-Κάρενμπάουερ τον Φεβρουάριο του 2021 στο Βερολίνο. «Το Altay αναπτύχθηκε με βάση έναν γερμανικό κινητήρα. Η εύρεση εναλλακτικού κινητήρα από άλλη χώρα και η ενσωμάτωσή του δεν είναι απλή υπόθεση. Ο σχεδιασμός της δεξαμενής πρέπει να αλλάξει. Ως εκ τούτου, η καταλληλότερη λύση θα ήταν η προμήθεια του γερμανικού συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας».
Ο πόλεμος των συμφερόντων και τα οφέλη για τον Ερντογάν
Σύμφωνα με την αρχική συμφωνία του 2018, το πρώτο τανκ αναμενόταν να βγει από τη γραμμή παραγωγής της BMC εντός 18 μηνών και να παραδοθεί στις τουρκικές ενοπλες δυνάμεις. Η σύμβαση περιελάμβανε μαζική παραγωγή και υλικοτεχνική υποστήριξη κύκλου ζωής για 250 μονάδες.
Μετά την υπογραφή του σχεδίου Altay με την BMC το 2018, η κυβέρνηση κατηγορήθηκε από ομάδες της αντιπολίτευσης ότι ευνοούσε μια τουρκοκαταριανή κοινοπραξία που ανήκει στον επιχειρηματία Εθέμ Σαντσάκ, πρώην μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου του AKP και την οικογένεια Οζτούρκ, συγγενείς του Ρετζέπ Ταγίο Ερντογάν.
Το πλήρες 49,9% των μετοχών της BMC ανήκει στο Κατάρ, ενώ η Sancak κατέχει το 25% και η οικογένεια Οζτούρκ κατέχει το 25,1%.
Το έργο Altay είναι το πρώτο κύριο πρόγραμμα ανάπτυξης αρμάτων μάχης της Τουρκίας, το οποίο περιλαμβάνει ηλεκτρονικά συστήματα διοίκησης και ελέγχου, πυροβόλο 120 χιλιοστών και πανοπλία, τα οποία θα κατασκευαστούν από Τούρκους αμυντικούς εργολάβους. Το έργο Altay έχει πληγεί από κρίσιμα τεχνολογικά προβλήματα που έχουν επηρεάσει το χρονοδιάγραμμα παραγωγής του.
