Με χρυσά γράμματα έχουν καταγραφεί όχι μόνο στα βιβλία της ιστορίας, αλλά και στις συνειδήσεις όλων των Ελλήνων και των λαών του υπόλοιπου κόσμου τα γεγονότα της ιστορικής μάχης της Κρήτης, όπως υπογραμμίζει σε μήνυμά του για την 81η Επέτειο της μάχης, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος.
Διότι, «ο ιερός αγώνας που έδωσαν οι πρόγονοί μας και το αδούλωτο φρόνημα που επέδειξαν ακόμα και μετά την κατάληψη του νησιού από τις ασυγκρίτως ισχυρότερες δυνάμεις του κατακτητή, ενέπνευσαν και δυνάμωσαν τους άλλους λαούς που αντιστέκονταν την ίδια περίοδο στη ναζιστική επέλαση, καθώς και πολλούς λαούς, μετέπειτα, οι οποίοι δέχθηκαν παρόμοιες, βάρβαρες και άδικες επιθέσεις», διευκρίνισε.
Η αυταπάρνηση, ο ηρωϊσμός και η αρετή έχουν γίνει συνώνυμες με την κρητική λεβεντιά, παρατηρεί ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος. Από αρετή, γαλήνη και χαρά διακατέχονταν ακόμη και τη στιγμή που οδηγούνταν στο εκτελεστικό απόσπασμα.
«Πολλοί Κρητικοί, μπροστά από τα τουφέκια των Γερμανών τη στιγμή που θα τουφεκίζονταν, έβρισκαν τη γαλήνη, και όχι μονάχα τη γαλήνη παρά και τη χαρά της αδάμαστης ψυχής που αγαλλιάζει γιατί της δίνεται η ευκαιρία να δείξει την αρετή της. Πολλοί την ύστερη στιγμή, μπροστά από το εχτελεστικό απόσπασμα τραγουδούσαν μαντινάδες Κρητικές ή τον Εθνικό Ύμνο», όπως αναγράφει ο Νίκος Καζαντζάκης και επικαλείται ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας.
Από το μήνυμά του δεν θα μπορούσε να λείπει η αναφορά στους Αυστραλούς στρατιώτες που πολέμησαν για την υπεράσπιση της μεγαλονήσου «και πότισαν με το αίμα τους την κρητική γη – κάτι που επιτείνει το χρέος ιδίως των ομογενών της Αυστραλίας να διδαχθούν από τις αρετές και να πορευτούν στον σύγχρονο κόσμο με τις αξίες και τα ιδανικά τα οποία εκείνοι, Έλληνες και Αυστραλοί, δίπλα-δίπλα υπηρέτησαν».
