«Τα τάγματα εργασίας και ο μηχανισμός εξόντωσης των Μικρασιατών από τους Νεοτούρκους» είναι το θέμα της διάλεξης που θα δώσει ο φιλόλογος Θοδωρής Κοντάρας, στις 25 Μαΐου (18:30), στο βιβλιοπωλείο «Ο Πολίτης» (Μαυρομιχάλη 84, Αθήνα).
Η διάλεξη δίνεται με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή.
«Το 1908, οι Νεότουρκοι επαναστάτησαν κατά του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ και απαίτησαν εκδημοκρατισμό του πολιτεύματος, εκσυγχρονισμό της διοίκησης και ριζικές αλλαγές στη δομή του κράτους.
» Αρχικά προσεταιρίστηκαν τους μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Αυτοκρατορίας (Έλληνες, Σλάβους, Αρμενίους, Εβραίους, Ασσυρίους, Άραβες Χριστιανούς κ.ά.), υποσχόμενοι ισοπολιτεία και ελευθερία. Προς στιγμήν φάνηκε πως όλα άλλαξαν, εκσυγχρονίστηκαν», όπως αναγράφει ο Θοδωρής Κοντάρας στη δημοσίευση για την ανακοίνωση της διάλεξης, στη σελίδα Εκδόσεις Τσουκάτου-Πολίτης, στο Facebook.
Και συνεχίζει: «Μετά την επικράτηση των Νεοτούρκων όμως, οι πάντες διαπίστωσαν πως ο κύριος και βασικός σκοπός τους δεν ήταν ο εκδημοκρατισμός της χώρας, αλλά ο εκτουρκισμός των μειονοτήτων με οποιοδήποτε τρόπο. Διαφορετικά, τους περίμενε η εξόντωση και η εξαφάνισή τους από το τουρκικό κράτος.
» Το κυρίαρχο σύνθημα δεν ήταν πια το τρίπτυχο «Δικαιοσύνη – Ελευθερία – Ισότητα», αλλά το εθνικιστικό «Η Τουρκία στους Τούρκους». Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, το τουρκικό κράτος έλαβε κατά των ίδιων των υπηκόων του πρωτοφανή εξοντωτικά μέτρα.
» Έτσι άρχισε η οργανωμένη και συστηματική καταπίεση των Χριστιανών της Μ. Ασίας, Ελλήνων και Αρμενίων, που πραγματοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, με την οικονομική αφαίμαξη και τη στράτευση των ανδρών, με στόχο τον εγκλεισμό τους στα διαβόητα τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού), όπου κάτω από απάνθρωπες συνθήκες έχασε τη ζωή του ο ανθός της Μικρασίας, περίπου 300.000 άντρες», καταλήγει.
