Ιδιαίτερος και συμβολικός ως προς τη δημιουργία του είναι ο στολισμός του Σταυρού του μαρτυρίου και του Επιταφίου, στο ναό του Άι Γιώργη Μεϊντάνι, στα Ανώγεια Ρεθύμνου.
Τον Σταυρό του μαρτυρίου «κόσμησαν» άνθη και λουλούδια από ζυμάρι που ζύμωσαν και έψησαν οι ξομπλιάστρες της ενορίας, τον Επιτάφιο της εκκλησίας προικιά που έφεραν οι γυναίκες από τα σπίτια τους.
Οι ξομπλιάστρες της ενορίας στο Μεϊντάνι, που γνωρίζουν την τέχνη στολίσματος με μικρά κομμάτια από ζυμάρι: «…μόνιασαν μεταξύ τους, ενώθηκαν και με περίτεχνο τρόπο, ζύμωσαν, δημιούργησαν άνθη και λουλούδια, τα έψησαν με τη βοήθεια του φούρναρη Γιώργη Νταγιαντά και δημιούργησαν έναν ξομπλιαστό Σταυρό τον οποίο τοποθέτησαν πάνω στο Σταυρό του Μαρτυρίου μέσα στην εκκλησία», περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρωτοπρεσβύτερος του Ιερού Ναού πατήρ Ανδρέας Κεφαλογιάννης.
Όσο για τον Επιτάφιο της Εκκλησίας, δεν στολίστηκε με άνθη, αλλά με προικιά που οι γυναίκες έφεραν από τα σπίτια τους. Στολισμός συμβολικός, θα έλεγε κανείς, καθώς τα προικιά ή προυκιά όπως τα ονομάζουν στα Ανώγεια, και τα οποία διατηρούν με σεβασμό στα σεντούκια τους, φέρουν επάνω τους μνήμες από τις πατρογονικές τους οικογένειες, τον κόπο από τις γερόντισσες που τα δημιούργησαν, τα έραψαν, τα κέντησαν.
«Είναι μία υπόσχεση που κουβέντιασαν οι γυναίκες και οι κοπελιές μέσα στην εκκλησιά μας, κάτω από το Σταυρό, την εικόνα του καπετάνιου μας του Άι Γιώργη, ότι θα προσπαθούν πάντα να στηρίξουν την οικογένεια, τις ανθρώπινες στον τόπο μας σχέσεις, να διατηρήσουν την ειρήνη και την αξία της αγάπης και του μονιάσματος, ανάμεσα σε όλους».
Προφανώς τα λουλούδια που προέρχονται από τους κήπους και τα χωράφια των Ανωγείων, έχουν την αξία τους στους στολισμούς. «Όμως έχει μεγάλη δύναμη, κάθε στόλισμα που προέρχεται από κόπο, όπως τα ξόμπλια, που έχει μνήμες και ιστορία πολλών χρόνων όπως τα προικιά», είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ιερωμένος.
«…Για να βαδίσουμε στο μέλλον, να δείξουμε το δρόμο στα παιδιά μας, οφείλουμε να τα μπολιάσουμε με την αξία του αγωνίζεσθαι και την ανάδειξη, διατήρηση της ιστορίας μας», κατέληξε.
