«Κληροδότημα» του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, μετεξέλιξη της Κοινωνίας των Εθνών που προέκυψε μετά τις θηριωδίες του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το 1945 ιδρύεται ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών από τις νικήτριες χώρες, αρχικά αριθμώντας 51 μέλη. Τρία χρόνια μετά την ίδρυσή του, απεσταλμένοι από όλο τον κόσμο διαπραγματεύονται επί ενός νέου όρου, του όρου γενοκτονία.
Επινόηση του δικηγόρου Ράφαελ Λέμκιν, η γενοκτονία περιλαμβανόταν και στο κατηγορητήριο στη Δίκη της Νυρεμβέργης, όχι όμως ως νομικός αλλά ως περιγραφικός όρος.
Οι συνθήκες, όμως, είχαν ωριμάσει και πλέον η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 9 Δεκεμβρίου 1948 εγκρίνει ομόφωνα τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας, η οποία συντάχθηκε και με τη βοήθεια του Ράφαελ Λέμκιν.
Μετά την επικύρωσή της από περισσότερες από 20 χώρες, θα τεθεί σε ισχύ στις 12 Ιανουαρίου 1951· το 1988 θα υπογραφεί και από τις ΗΠΑ επί προεδρίας Ρόναλντ Ρίγκαν.
Θεωρείται «το έγκλημα των εγκλημάτων» και ορίζεται ως η προσπάθεια πλήρους ή μερικής καταστροφής μίας ομάδας. Ως εκ τούτου θα πρέπει να στοιχειοθετηθεί ότι τα θύματα προέρχονται από μια διακριτή, εθνική, εθνοτική, φυλετική ή θρησκευτική ομάδα, ενώ θα πρέπει να αποδειχθεί η πρόθεση. Τέλος, τίθεται και το ζήτημα της αναγνώρισης της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου.
Σχεδόν 67 χρόνια μετά την υιοθέτηση της Σύμβασης και την επίσημη «εισαγωγή» του όρου γενοκτονία, ο ΟΗΕ αποφασίζει να ανακηρύξει την 9η Δεκεμβρίου ως η Παγκόσμια Ημέρα μνήμης και αξιοπρέπειας των θυμάτων του εγκλήματος της Γενοκτονίας και πρόληψης του εγκλήματος αυτού. Το ημερολόγιο γράφει 14 Σεπτεμβρίου 2015, και εκείνη τη χρονιά για πρώτη φορά διοργανώνονται εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο.
