Από το αρχαίο λάας, που σημαίνει πέτρα, και από το οποίο προκύπτει το νεοελληνικό λίθος, προέρχεται το λαλάτσ(ιν) της ποντιακής διαλέκτου.
Η ερμηνεία που δίνεται από την Εγκυκλοπαίδεια του ποντιακού ελληνισμού είναι ότι πρόκειται για την πέτρα τη στρογγυλή, το λαλάρι, το φαγωμένο απ’ τα νερά χαλίκι της ακροθαλασσιάς ή την κροκάλα.
Άλλωστε το τραγούδι λέει: «Α σα ποταμολάλατσια ποί’ σον το μαξιλάρι μ’, ας κάθουμαι και λέω σας ντ΄ εδέβαν σο κιφάλι μ’». (Από τις ποταμόπετρες κάνε το μαξιλάρι μου να κάτσω να σας διηγηθώ τι πέρασαν στο κεφάλι μου.)
