Από τις 13 Φεβρουαρίου βρισκόταν στην Ουκρανία ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Γιάννης Σουλιώτης, ο οποίος μαζί με τον εικονολήπτη Ανδρέα Δημόπουλο κατάφεραν να φύγουν την τελευταία στιγμή από την εμπόλεμη ζώνη και να γυρίσουν στην Ελλάδα μέσω Ρουμανίας.
Οι απεσταλμένοι της ΕΡΤ βρίσκονταν στη Ζαπορίζια στην Ανατολική Ουκρανία όταν ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας στα περίχωρα.
Ο Γιάννης Σουλιώτης περιγράφει:
«Ανησυχούσαμε μήπως δεν μπορούσαμε να φύγουμε γιατί μας κύκλωναν οι ρωσικές δυνάμεις ανεβαίνοντας και από νότια και από τα ανατολικά. Μαζί με συναδέλφους από το τουρκικό πρακτορείο Anadolu κάναμε μια αξιολόγηση κινδύνου μέσα στη νύχτα και αντιπαραβάλαμε τις πληροφορίες μας, καθώς πηγές ασφαλείας έλεγαν ότι είχαμε ένα παράθυρο 72 ωρών για ασφαλή επιστροφή, αλλιώς κινδυνεύαμε να αποκοπούμε στην περιοχή ανατολικά του Δνείπερου. Μας υποδείκνυαν μια “καθαρή” διαδρομή από τα δυτικά.
»Έτσι καταλήξαμε να φύγουμε στις 6:30 το πρωί. Όταν ξεκινήσαμε να φορτώνουμε, όμως, άρχισαν να πέφτουν βόμβες. Τις νιώθαμε κοντά. Εκεί δοκιμάστηκε η απόφασή μας, αν πάμε στο καταφύγιο ή όχι. Οι Τούρκοι συνάδελφοι μας έλεγαν “μπείτε στο αμάξι να φύγουμε”. Ο συνάδελφος εικονολήπτης Ανδρέας Δημόπουλος μου λέει: “Κι εγώ δεν γυρνάω πίσω στο καταφύγιο”. Και φύγαμε.
»Οδηγούσαμε φορώντας αλεξίσφαιρα γιλέκα με τον Τούρκο συνάδελφο τον Αλί να μου λέει: “Mην τρέχεις πολύ και δώσουμε στόχο”, ενώ άκουγα τον Τούρκο οπερατέρ, τον Μουσταφά στο πίσω κάθισμα, που έλεγε μια προσευχή. Στα μπλόκα βλέπαμε τους στρατιώτες εξίσου φοβισμένους με εμάς για αυτό που θα ακολουθούσε. Φωνάζαμε “press press” και μας έκαναν νόημα “φύγετε γρήγορα”. Έτσι ήταν η φυγή μας από τη Ζαπορίζια.
»Μια διαδρομή 500 χλμ μάς πήρε 12 ώρες μέσα από 30 με 40 μπλόκα, τα περισσότερα από πολιτοφύλακες οπλισμένους με καλάσνικοφ, καραμπίνες, πιστόλια και ό,τι όπλα μπορούσαν να βρούνε. Ήταν στη διακριτική τους ευχέρεια να μας αφήσουν να φύγουμε ή όχι, αν θα μας κατεβάσουν, ή θα μας πάρουν τα πράγματα.
»Υπήρχε φοβερή καχυποψία καθώς φούντωναν οι πληροφορίες για σαμποτέρ. Σε μια περίπτωση στην πόλη Βίνιτσα που ο Ανδρέας πήγε να φωτογραφίσει μια εκκλησία με το κινητό του χωρίς να προσέξει το όχημα της αστυνομίας που ήταν δίπλα, μας οδήγησε για 1,5 ώρα στην ασφάλεια για να επιβεβαιώσουν ποιοι είμαστε.
»Σε ένα άλλο περιστατικό, ρωτήσαμε έναν κύριο πού μπορούμε να φάμε. Μας υπέδειξε μια ταβέρνα, όμως σε χρόνο ρεκόρ βρεθήκαμε σε αστυνομικό κλοιό. Αυτό ήταν κάτι που επαναλαμβανόταν».
