Στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Πέτα της Άρτας, «επέστρεψε» ο ήρωας της ΕΛΔΥΚ Κωνσταντίνος Κόκκας που έπεσε τον Ιούλιο του 1974, στην Κύπρο. Τα οστά του αρχιλοχία του 6ου λόχου, που εντοπίστηκαν στο σημείο όπου σκοτώθηκε, το χωριό Κιόνελι της επαρχίας της Λευκωσίας, έφθασαν σήμερα το πρωί στις 11:00, στον Άγιο Γεώργιο του Πέτα, τυλιγμένα σε ελληνική σημαία.
Ο αποχαιρετισμός της κόρης του Ελένης ήταν συγκλονιστικός. «Αιωνία σου η μνήμη ήρωα πατέρα. Μεταξύ ζωής και Ελλάδας, εσύ την έδωσες για την Ελλάδα. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερο πατέρα. Αθάνατος στην ψυχή μας και την ιστορία… Αιωνία σου η μνήμη ήρωα πατέρα», είπε.
Η νεκρώσιμος ακολουθία πραγματοποιήθηκε παρουσία του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Χαρδαλιά, του εκπροσώπου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Κύπρου Χρ. Πιερή και αντιπροσωπεία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο δήμος Νικολάου Σκουφά, όπου ανήκει το Πέτα, τον τίμησε όπως αρμόζει σε έναν ήρωα. «Άνθρωποι σαν τον Κόκκα στέλνουν από μόνοι τους μήνυμα, με την θυσία τους», δήλωσε ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Χαρδαλιάς. «Το όνομά του έχει περάσει στο πάνθεον της ελληνικής ιστορίας, καθώς έδωσε τη ζωή του μαχόμενος για τα ιδανικά της ελευθερίας, και την προστασία των Κύπριων αδελφών μας από του Τούρκους εισβολείς» αναφέρεται σε ανακοίνωση του δήμου.
«Ήταν πατριώτης, ήταν παλικάρι», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και την Μαίρη Τζώρα ο πρώτος του ξάδερφος Κώστας Γούλας. Ήταν ορφανός. Η μητέρα του Βασιλική χάθηκε στη γέννα. Χρόνια μετά πέθανε και ο πατέρας. Λίγες μέρες πριν φύγει για την Κύπρο, τα δύο ξαδέρφια βρέθηκαν μαζί και όπως θυμάται ο Κώστας του είπε, ότι ήταν αποφασισμένος να πάει για 2η φορά στην Κύπρο, γιατί είχε ξανά υπηρετήσει το 1963. Ήταν ένας άνθρωπος όπως μας λέει, με πολύ υψηλό Εθνικό φρόνημα αγαπούσε την πατρίδα του και δεν σκέφτηκε ποτέ τη ζωή του, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης, όπως έμαθαν από κάποιους επιζήσαντες. Άφησε πίσω δύο κοριτσάκια και την σύζυγό του».
Ο Κωνσταντίνος Κόκκας ήταν από μικρός, ένας δραστήριος άνθρωπος. Πολυμήχανος, πολυτεχνίτης και ευρεσιτέχνης, που διακρινόταν πάντα για τις ηγετικές του ικανότητες.
Η οικογένεια του ήρωα δεν ήταν εύπορη. «Ορφανός από μητέρα, καλός μαθητής, που αγαπούσε τα γράμματα, λάτρευε πάνω από όλα την Ελλάδα και θέλησε να την υπηρετήσει σε μια δύσκολη περίοδο, από μια δύσκολη και απαιτητική θέση», λέει ένας συγχωριανός του που μεγάλωσαν μαζί και συνεχίζει: «Έτσι κατετάγη στη σχολή των υπαξιωματικών, με σκοπό να υπερασπιστεί όλα όσα συνθέτουν και περικλείουν διαχρονικά την έννοια της Ελλάδας».
