Σε Τραπεζούντα, Χαλδία, Σάντα και Κοτύωρα το έλεγαν «εξαμώνω» ενώ υπήρχε και ο τύπος «ξαμώνω» αλλά αυτός δεν χρησιμοποιούνταν στη Σάντα. Οι Κερασουνταίοι, πάντως, προτιμούσαν το «ξαμώνω».
Η Λάουρα Νάργες βρήκε τις σημασίες του ρήματος στο Ιστορικό λεξικό της ποντικής διαλέκτου του Άνθιμου Παπαδόπουλου:
