Στα υψώματα της Σίψας, στο σημερινό χωριό Ταξιάρχες Δράμας, στέκει περίβλεπτο το γυναικείο μοναστήρι Αναλήψεως του Σωτήρος. Σε αυτόν τον τόπο μόνασε από το 1929 ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης, ο οποίος γεννήθηκε το 1901 στο Χαντίκ της Τσάλκας, στη Γεωργία. Η οικογένειά του είχε βρει εκεί καταφύγιο διωγμένη από την Αργυρούπολη του Πόντου.
Η μνήμη του αγίου τιμάται στις 4 Νοεμβρίου, ημέρα της κοίμησής του το 1959. Η αγιοκατάταξή του έγινε το 2008 μετά από ενέργειες του μητροπολίτη Δράμας Παύλου.
Στο μοναστήρι βρίσκεται το κενοτάφιο του αγίου, στο ναό του φυλάσσονται σε λάρνακα τα λείψανά του, ενώ σε άριστη κατάσταση οι μοναχές διατηρούν το κελί του και τα άμφιά του. Όλα τα παραπάνω αποτελούν προσκύνημα για τους πιστούς.
Τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη –ο οποίος ήταν γνωστός και ως Άγιος Γεώργιος της Δράμας– αγαπούσαν πολύ οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής και εκείνος τους στήριζε με λόγια αγάπης και παρηγοριάς, ενώ έχουν καταγραφεί και θαύματά του.
«Τον διάλεξε και τον έφερε στη Δράμα τον Παύλο ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης. Ήταν ηγούμενος ο μητροπολίτης Παύλος στην Παναγία Σουμελά, δεν είναι τυχαίο αυτό», λέει στο pontosnews η ηγουμένη της Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος, Πορφυρία.
Η ίδια σημειώνει ότι ο μητροπολίτης Παύλος ήταν αυτός που επέλεξε ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης, για να κάνει την ανακομιδή των λειψάνων του, αφού άλλους που προσπάθησαν, ακόμα και πνευματικοπαίδια του, ο άγιος δεν τους άφησε.
«Τρία χρόνια μετά την Κοίμηση του αγίου ήρθαν πνευματικοπαίδια του, τα οποία αγαπούσε πολύ, προκειμένου να κάνουν την ανακομιδή των οστών του. Όμως δεν τους άφησε. Βγήκε μία σιέλ φλόγα από τον τάφο του και τα πνευματικοπαίδια σταμάτησαν την προσπάθεια για την ανακομιδή. Ο μητροπολίτης Παύλος ήταν πολύ σίγουρος ότι ο άγιος θα μας αφήσει να τον βγάλουμε κι έτσι ακριβώς έγινε. Πριν κοιμηθεί έλεγε ότι “Θα με βγάλει κάποιος από την Ανατολή”. Αυτός ήταν ο μητροπολίτης Δράμας Παύλος, που κατάγεται από τον Πόντο», λέει η ηγουμένη Πορφυρία.
Το 1930, με τη βοήθεια χωρικών από την περιοχή, ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης δίπλα στο κελί του έχτισε το μικρό ναό Αναλήψεως του Σωτήρος.
«Όταν λειτουργούσε, δεν πατούσε στη γη. Συλλειτουργούσε με αγίους και οι πιστοί άκουγαν τη συνομιλία. Μια φορά ένας νέος 16 ετών ρώτησε τον ψάλτη, ποιοι είναι μέσα στο ιερό και συνομιλούν με τον Άγιο Γεώργιο. Ο ψάλτης του απάντησε ότι σε κάθε χερουβικό ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος του λύνει τις απορίες», τονίζει η ηγουμένη Πορφυρία.
Κατά την ίδια, όταν πιστοί ζητούσαν τη βοήθεια του αγίου τούς έστελνε όπου υπάρχει αγίασμα, προκειμένου να μην φανεί ότι ο ίδιος τους θεραπεύει.
«Ένα παιδάκι από τη Νικήσιανη Καβάλας ήταν πολύ άρρωστο και οι γονείς του, αφού γύρισαν πολλούς γιατρούς, το έφεραν και στον άγιο. Τους είπε “Έχετε το γιατρό στο σπίτι σας και έρχεστε εδώ;”. Στη γειτονιά τους υπήρχε ένα εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου, το οποίο ήταν παραμελημένο. Ο άγιος τους είπε να πάρουν σκόνη από το εκκλησάκι και να τρίψουν με αυτήν τα μάτια του παιδιού. Το έκαναν και ο μικρός έγινε καλά. Ο Άγιος Γεώργιος ήταν πολύ ταπεινός», σημειώνει η ηγουμένη Πορφυρία.
Για περισσότερα από δέκα χρόνια από την κοίμηση του αγίου η περιοχή όπου μόναζε παρέμεινε παραμελημένη και μετατράπηκε σε λόγγο με βάτα. Τη δεκαετία του ’70 μία γυναίκα από την περιοχή ήθελε να μονάσει και γύρισε μαζί με άλλες γυναίκες πολλά μέρη της χώρας για να βρει τη γαλήνη της.
«Στον ύπνο της έβλεπε τον άγιο, ο οποίος της έλεγε “Ελάτε σε μένα”, κι έτσι σκέφθηκε να τελέσουν μία αγρυπνία εδώ. Κατά τη διάρκειά της βγήκε φως από τον τάφο του αγίου κι έπεσε πάνω της. Τι άλλο να δει; Έτσι ξεκίνησε να χτίζει το μοναστήρι, ονομάστηκε Ακυλίνα και έγινε η πρώτη ηγουμένη σε αυτό», λέει η ηγουμένη Πορφυρία.
Η αγιοκατάταξη έγινε το 2008 και, όπως τονίζει η γερόντισσα, «αν δεν ήταν ο μητροπολίτης Παύλος, δε θα γινόταν τίποτα. Τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη τον γνώριζε όλη η περιοχή, αλλά δεν ήταν γνωστός στην Αθήνα. Αγιοποιήθηκε χάρη στις ενέργειες και το ζήλο του μητροπολίτη Παύλου».
Κείμενο: Ρωμανός Κοντογιαννίδης.
Φωτογραφίες: Φίλιππος Φασούλας.
