Τα μετάλλια και τον τίτλο του «Δικαίου των Εθνών» του Μουσείου του Ολοκαυτώματος Γιάντ Βασέμ στο Ισραήλ απένειμε, το απόγευμα της Πέμπτης σε εκδήλωση στην Κομοτηνή, στους Έλληνες Βασιλική και Δημήτριο Κιακίδη, ο πρέσβης του Ισραήλ Γιόσι Αμράνι.
Το ζευγάρι Ελλήνων είχαν διασώσει την Ελληνοεβραία Ντόνα Ροντρίγκ στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το βραβείο παρέλαβε ο Δημήτριος Κιακίδης, εγγονός των βραβευθέντων ενώ την εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε με την Πρεσβεία του Ισραήλ, φιλοξένησαν ο δήμαρχος Κομοτηνής Ιωάννης Γκαράνης και ο δήμος στην Τσανάκλειο Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Ο τίτλος του «Δικαίου των Εθνών» απονέμεται από το Γιάντ Βασέμ, την Αρχή και το Μουσείο Μνήμης Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος που ιδρύθηκε στην Ιερουσαλήμ από το κράτος του Ισραήλ στη μνήμη των έξι εκατομμυρίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Δίδεται σε άτομα που έθεσαν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να σώσουν Εβραίους κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η απονομή του βραβείου απαιτεί εκτενή έρευνα από το Γιάντ Βασέμ και έγκριση από το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ.
Η ιστορία της διάσωσης
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της ισραηλινής πρεσβείας, στη διάρκεια της τριπλής κατοχής στην Ελλάδα (1941-1944), η Βασιλική και ο Δημήτριος Κιακίδης, με κίνδυνο της ζωής τους, διέσωσαν την Ελληνίδα Εβραία από την Κομοτηνή Ντόνα Ροντρίγκ. Στην Κομοτηνή, προπολεμικά, ο ιατρός Δημήτριος Κιακίδης διατηρούσε ιδιωτική κλινική στην οποία η Ντόνα Ροντρίγκ εργαζόταν ως νοσοκόμα. Έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη τους η Ντόνα φρόντιζε τα παιδιά της οικογένειας Κιακίδη, τον Θεόφιλο και τον Κωνσταντίνο. Περαιτέρω, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, πριν από την είσοδο του βουλγαρικού στρατού στην Κομοτηνή τον Απρίλιο του 1941, η οικογένεια Κιακίδη κατέφυγε στη γερμανοκρατούμενη ζώνη, ενώ η Ντόνα παρέμεινε με την οικογένειά της στην πόλη αντιμετωπίζοντας τις συνέπειες της ανεργίας και της κατοχής.
Με την παρότρυνση συναδέλφων του ο ιατρός Κιακίδης ξεκίνησε τη λειτουργία μικρής ιδιωτικής κλινικής στην Κατερίνη τον χειμώνα του 1941-1942. Σ’ ένα ταξίδι του στη Θεσσαλονίκη, το 1942, συνάντησε τυχαία την Ντόνα η οποία αναζητούσε μάταια κάποια εργασία. Ο Κιακίδης πρόσφερε αμέσως δουλειά στην Ντόνα και της επέτρεψε να ζει μαζί με την οικογένεια στην Κατερίνη. Με την έναρξη των διώξεων εναντίον των Εβραίων το 1943, ο Κιακίδης έβγαλε πλαστή χριστιανική ταυτότητα στην Ντόνα με τη βοήθεια των τοπικών Αρχών. Στη συνέχεια, χάρη στη συνεργασία του με τις αντιστασιακές οργανώσεις για την περίθαλψη τραυματιών, ο Κιακίδης έστειλε με ασφάλεια την Ντόνα σε ορεινό χωριό όπου συνέχισε να δουλεύει ως νοσοκόμα μέχρι το τέλος της Κατοχής, προστίθεται.
Τον Μάρτιο του 1943, όπως σημειώνεται, 864 Έλληνες Εβραίοι της Κομοτηνής συνελήφθησαν από τις βουλγαρικές Αρχές, εκτοπίστηκαν και εξοντώθηκαν από τους Ναζί στο στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα της Πολωνίας. Ανάμεσά τους βρίσκονταν όλοι οι συγγενείς της Ντόνα. Χάρη στην ανθρωπιά και τη γενναιότητα της οικογένειας Κιακίδη, εκείνη βρήκε ασφαλές καταφύγιο και σώθηκε. Μεταπολεμικά η Ντόνα παντρεύτηκε επιζώντα του Άουσβιτς στη Θεσσαλονίκη, όπου συνέχισε να ζει μέχρι το θάνατό της (1996), διατηρώντας φιλικές σχέσεις με την οικογένεια του σωτήρα της Δημητρίου Κιακίδη.
