Κάτι περίεργο και σοβαρό συμβαίνει εδώ και καιρό στο Βερολίνο και στις σχέσεις με την Άγκυρα.
Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ όταν τον Ιανουάριο του 2018 ξεκίνησε η επιχείρηση του τουρκικού στρατού «Κλάδος Ελαίας», που ήταν μια επιχείρηση εισβολής και κατοχής του κουρδικού καντονιού Αφρίν, σε άρθρο του στην εφημερίδα Der Tagesspiegel, όχι μόνο δικαιολόγησε την επιχείρηση εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους, αλλά στην ουσία επαίνεσε την Τουρκία για το «θάρρος» της.
Όπως έγραψε, η Τουρκία δεν θέλει να είναι εξαρτημένη από τη Δύση και δεν φοβάται από τις γεωπολιτικές συνέπειες της κρίσης που μπορεί να ξεσπάσει με τις ΗΠΑ λόγω της συγκεκριμένης επιχείρησης, δεδομένου ότι οι Δυνάμεις Προστασίας του Λαού (YPG) που υπερασπιζόταν το Αφρίν ήταν σύμμαχοι των Αμερικανών στον αγώνα κατά του ISIS.
Συνεχίζοντας ανέφερε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να αναπτύξουν νέες στρατηγικές με την Τουρκία για να μην έχουν αρνητικά αποτελέσματα, ενώ τόνιζε ότι «η Τουρκία δεν θα επιτρέψει ποτέ την ίδρυση κουρδικού κράτους με την κυριαρχία των τρομοκρατικών οργανώσεων και εάν χρειαστεί θα συνεχίσει την καταπολέμησή τους», καταλήγοντας στο ότι η Γερμανία θα είναι επωφεληθεί από γεωπολιτική άποψη εάν συνεχίσει τη συνεργασία με την Άγκυρα.
Η στήριξη εκείνη επέτρεψε στην Τουρκία να διαπράξει (και να συνεχίζει να διαπράττει) γενοκτονία εναντίον των Κούρδων του Αφρίν, δεδομένου ότι ο πληθυσμός του καντονιού πριν από την εισβολή ήταν κατά 97% κουρδικός, ενώ σήμερα –μετά την εκδίωξη των ντόπιων και την εγκατάσταση τζιχαντιστών με τις οικογένειές τους–, το ποσοστό αυτό έχει πέσει στο 25%.
Όσο για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκείνων που έχουν μείνει στο καντόνι του Αφρίν, η Τουρκία διδάσκεται από το παρελθόν της και κάνει ό,τι έκανε σε Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους. Τα ίδια, μπροστά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, των ΗΠΑ, της ΕΕ, και ειδικά της Γερμανίας.
Προσφάτως ο κ. Γκάμπριελ δήλωσε και πάλι ότι η Γερμανία είχε προειδοποιήσει τις ΗΠΑ να μην συνεργαστούν με το YPG, για να μην… δυσαρεστηθεί η Τουρκία.
Στο σημείο αυτό, είναι χρήσιμο να επικεντρωθούμε σε δύο επισημάνεις που έκανε ο πρώην Γερμανός ΥΠΕΞ στο άρθρο του στην Der Tagesspiegel:
- Η πρώτη είναι ότι εάν οι ΗΠΑ αγνοήσουν τη γεωστρατηγική σημασία της Τουρκίας, αυτό «θα έχει καταστροφικές συνέπειες, ειδικότερα για τους Ευρωπαίους».
- Η δεύτερη είναι ότι η Γερμανία θα είναι επωφεληθεί από γεωπολιτική άποψη εάν συνεχίσει τη συνεργασία με την Τουρκία.
Αν και το άρθρο του κ. Γκάμπριελ γράφτηκε πριν από περίπου 3,5 χρόνια, οι εκτιμήσεις που έκανε τότε –αλλά και η πρόσφατη αναφορά του, ότι η Γερμανία προειδοποίησε τις ΗΠΑ να μην συνεργαστούν με το YPG–, σε συνδυασμό με τη στάση που τηρεί το Βερολίνο απέναντι στην Τουρκία, δείχνουν ότι ο πρώην Γερμανός υπουργός Εξωτερικών δεν εξέφραζε δικές του απόψεις, αλλά τις θέσεις και την πολιτική της χώρας του.
Η Γερμανία, ως ηγέτιδα δύναμη στην ΕΕ, είναι η χώρα που υποχρέωσε την Ελλάδα και την Κύπρο να υπαναχωρήσουν από την πολιτική των κυρώσεων έναντι της Τουρκίας και να υιοθετήσουν τη λεγόμενη «θετική ατζέντα».
Επίσης,είναι η χώρα που απέκλεισε για δεύτερη φορά την Ελλάδα από τη Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, παρότι η χώρα μας έχει τα μεγαλύτερα θαλάσσια σύνορα με τη συγκεκριμένη χώρα και παρότι έχει πληγεί (και πλήττεται) από την τουρκική εισβολή. Μάλιστα, το τουρκολυβικό μνημόνιο το έχουν χαρακτηρίσει ως μη νόμιμο και η Γερμανία και η ΕΕ – και παρ’ όλα αυτά, το Βερολίνο απέκλεισε την Ελλάδα, για να μην δυσαρεστηθεί η Τουρκία.
Ως εκ τούτου:
- επειδή η Γερμανία είναι η χώρα που ατύπως κρατά τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου της ΕΕ από το οποίο θα βγουν τα 32 δισ. ευρώ του πακέτου στήριξης που η Ελλάδα έχει ανάγκη όσο τίποτε άλλο για να σταθεί στα πόδια της μετά από μια επώδυνη δεκαετή κρίση η οποία έχει καταστρέψει την ελληνική οικονομία και την ίδια την κοινωνία,
- και επειδή η Γερμανία έχει επενδύσει πολλά στη σχέση της με την Τουρκία, όπως ομολογεί ο πρώην υπουργός Εξωτερικών,
το επόμενο διάστημα είναι πιθανό να προσπαθήσει να επιβάλει στην Ελλάδα «λύσεις» έναντι της Τουρκίας, μπροστά στις οποίες η προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών θα φαντάζει ως πταίσμα.
Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα σε Ελλάδα και Κύπρο θα πρέπει να αναλύσουν και να σταθούν με περίσκεψη απέναντι στη στάση αυτή, και αναλόγως να σχεδιάσουν την πολιτική αντιμετώπισής της.
Και όταν σχεδιάσουν την πολιτική αυτή, οι εν Αθήναις και εν Λευκωσία θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι άλλη γεωστρατηγική αξία έχει το «οικόπεδο» της Κύπρου και της Ελλάδας όταν το υπερασπίζονται ένα αξιόπιστο πολιτικό σύστημα, ένα λειτουργικό και αποτελεσματικό κράτος και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, και άλλη αξία έχει αν το πολιτικό σύστημα είναι δεδομένο και ευεπίφορο σε πιέσεις και παραχωρήσεις.
Αν θελήσουν να δείξουν αποφασιστικότητα, τότε ίσως ανακαλύψει η Γερμανία ότι και το δίδυμο Ελλάδα-Κύπρος έχει απίστευτη γεωστρατηγική σημασία.
Με μια προϋπόθεση: Μια ενιαία εθνική στρατηγική που δεν θα μας καθιστά δεδομένους για κανέναν και θα δίνει υπόσταση στη γεωστρατηγική αξία των δύο χωρών.
