Την Κυριακή 20 Ιουνίου διεξάγονται στην Αρμενία ίσως οι πιο κρίσιμες εκλογές στη σύγχρονη ιστορία της. Είναι αυτές που θα καθορίσουν τη μελλοντική της πορεία. Διεξάγονται σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία, κατά την οποία το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία επιβουλεύονται, όχι μόνο την εδαφική της ακεραιότητα, αλλά απειλούν και την ίδια την ύπαρξη του αρμενικού έθνους.
Η χώρα έχει βγει διχασμένη από την ήττα του πολέμου και τη συνθηκολόγηση που ακολούθησε, με τα γκρίζα σημεία που εμφανίζει η συμφωνία που υπεγράφη.
Ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν, μετά από ισχυρές πιέσεις του κόσμου και των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αναγκάστηκε να αποδεχθεί το λαϊκό αίτημα για πρόωρες εκλογές. Έτσι αυτές ορίστηκαν για τις 20 Ιουνίου 2021. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, υπεραμυνόμενος των θέσεων του, δήλωσε ότι τους όρους της συμφωνίας που αποδέχθηκε και υπέγραψε τους είχαν κάνει αποδεκτούς πολύ καιρό πριν όλοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Οι αντίπαλοί του τον κατηγόρησαν σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για λαϊκισμό.
Το κόμμα του «Κοινωνικό Σύμφωνο» μπορεί να σημείωσε σημαντικές απώλειες μετά τη λήξη του πολέμου, διατήρησε όμως δυνάμεις ικανές να τον κατατάσσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων. Στην πορεία μπορεί να υπήρξε μεταβολή των επιλογών του κόσμου, όχι όμως τέτοια που να κάνει τον Νικόλ Πασινιάν να χάσει τις ελπίδες του για μια νέα διακυβέρνηση.
Μέχρι και χθες η μάχη ήταν αμφίρροπη, κυρίως με τον βασικό του αντίπαλο, Ρομπέρτ Κοτσαριάν, πρόεδρο του κόμματος «Συνασπισμός Αρμενία», ο οποίος έχει διατελέσει στο παρελθόν πρωθυπουργός της χώρας, από το 1998 έως το 2008, και είχε κατηγορηθεί για διαφθορά.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν το κόμμα του Νικόλ Πασινιάν να εξακολουθεί να προηγείται στην περιφέρεια, ενώ το κόμμα του Ρομπέρτ Κοτσαριάν δείχνει να κατακτά την πρώτη θέση στην πρωτεύουσα, Ερεβάν.
Από την άλλη, αύξηση στα ποσοστά τους εμφανίζουν και τα μικρότερα κόμματα συνασπισμού, που φαίνεται να μπαίνουν στη Βουλή – όπως όλα δείχνουν θα είναι αυτά που θα καθορίσουν και το πολιτικό σκηνικό.
Ο σημερινός πρωθυπουργός διατηρεί ακόμη ζωντανές τις ελπίδες του να κυβερνήσει, εάν το κόμμα του βγει πρώτο, έστω και με ελάχιστη διαφορά, και αναλάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Μπορεί να βρει τις δυνάμεις εκείνες που θα συνεργαστούν μαζί του για να ασκήσει μία ακόμη κυβερνητική θητεία.
Από την άλλη ο βασικός του αντίπαλος, Ρομπέρτ Κοτσαριάν, αν προηγηθεί στις εκλογές και λάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης πρώτος είναι βέβαιο πως ήδη έχει κάνει τις συμφωνίες του με τα μικρότερα κόμματα, για να μπορέσει να κυβερνήσει.
Και οι δύο μονομάχοι μέχρι την τελευταία στιγμή προσπαθούν να πολώσουν το κλίμα και ανεβάζουν τους τόνους, αφήνοντας να εννοηθεί πως αν χάσουν θα είναι αποτέλεσμα νοθείας. Προειδοποιούν δε πως σε μια τέτοια περίπτωση θα αναλάβουν δράση.
Το θέμα είναι ότι όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών θα πρέπει να γίνει σεβαστό απ’ όλες τις πλευρές, κι αυτός που θα αναλάβει να κυβερνήσει να αναλογιστεί τις ευθύνες του απέναντι στο έθνος, το οποίο πρέπει να αφήσει πίσω τα δεινά του, να επουλώσει γρήγορα τις πληγές του και ενωμένο να πορευτεί προς το μέλλον για την επόμενη μέρα, η οποία θα είναι δύσκολη.
Η Αρμενία πρέπει να βγει από την πολιτική περιδίνηση στην οποία έχει περιέλθει όσο πιο γρήγορα γίνεται, γιατί οι εχθροί καραδοκούν και περιμένουν σαν λυσσασμενα θηρία να βρουν τη χώρα σε ακόμη πιο αδύναμη θέση και διχασμένη, για να την κατασπαράξουν.
Η διχόνοια είναι ο χειρότερος εχθρός της Αρμενίας, ειδικά αυτή την ώρα. Με ομοψυχία οι Αρμένιοι του Καυκάσου, μαζί με τους Αρμένιους της διασποράς, μπορούν να ξανασηκώσουν τη χώρα ψηλά και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, ώστε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις.
Κρικόρ Τσακιτζιάν
