Του Κρικόρ Τσακιτζιάν
Για να λέμε τα πράγματα με την κανονική τους διάσταση, η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν έγινε σε πολύ ψυχρό κλίμα. Τα πράγματα ίσως να ήταν διαφορετικά, αν δεν ακολουθούσε η πολυπόθητη για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν.
Ο Τούρκος πρόεδρος έκανε και πάλι τα τσαλίμια του στη συνάντηση με τον κ. Μητσοτάκη και ζήτησε να παραστεί ως μεταφραστής ο στενός του συνεργάτης και ο εξ απορρήτων σύμβουλός του Ιμπραήμ Καλίν.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ζητήσει η ελληνική πλευρά να παραστεί και η επικεφαλής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, κυρία Ελένη Σουρανή.
Τα τσαλίμια αυτά φυσικά και δεν τα έκανε ο κ. Ερντογάν στη συνάντηση με τον Τζο Μπάιντεν. Εκεί περιορίστηκε στο μεταφραστή που είχαν ορίσει οι διοργανωτές.
Βλέπετε ο Τούρκος πρόεδρος δεν κόβει τις συνήθειες να παίζει παιχνίδια εντυπώσεων, φυσικά όπου τον παίρνει. Με τον Αμερικανό πρόεδρο δεν τον έπαιρνε, γιατί εκεί τα πράγματα ήταν δύσκολα.
Ο κύριος Μπάιντεν έβαλε τους δικούς του όρους στη μεταξύ τους συζήτηση και έθεσε επιτακτικά το θέμα των S- 400, με τον κ. Ερντογάν να στριμώχνεται πολύ άσχημα στο καναβάτσο. Του ζήτησε επιτακτικά ο κ. Μπάιντεν να υπογράψει δεσμευτική συμφωνία για τη μη χρήση των συγκεκριμένων πυραυλικών συστημάτων και για την αποχώρηση των Ρώσων στρατιωτικών από τη βάση που βρίσκονται οι πύραυλοι.
Κάτι που αν δεχθεί ο Ερντογάν θα σημάνει τον απόλυτο εξευτελισμό του και την παράδοση άνευ όρων στις ΗΠΑ, γεγονός που θα καταστρέψει την εικόνα του στο εσωτερικό της Τουρκίας, η οποία έχει ήδη τρωθεί από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τουρκικός λαός στην καθημερινότητά του.
Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει, για το πως βλέπουν οι ΗΠΑ τη σχέση τους με την Τουρκία, είναι η πρόταση που διέρρευσε ότι έγινε στον Τούρκο πρόεδρο από τον κύριο Μπάιντεν, με την οποία όπως λένε οι πληροφορίες ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε η Τουρκία να αναλάβει τη φύλαξη των στρατιωτικών χώρων του Αφγανιστάν, που φυλάσσονταν μέχρι πρότινος από τους Αμερικανούς.
Εδώ βλέπουμε μια αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας, όσο κι αν θέλουν να δείξουν οι Αμερικανοί, πως είναι υπό το καθεστώς επιτήρησης και επιβολής κυρώσεων.
Η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της ότι, η Αμερική δεν θέλει να διακόψει εντελώς τις σχέσεις της με την Τουρκία, ούτε να την αποβάλλει από το ΝΑΤΟ. Φοβάται πως σε μια τέτοια περίπτωση θα δημιουργούσε πιο στενές συμμαχίες με τη Ρωσία και ιδίως με την Κίνα, που είναι αυτή την ώρα και για τις επόμενες δεκαετίες το νέο αντίπαλο δέος των ΗΠΑ.
