Στις 24 Απριλίου 1922 ο Λεωνίδας Ιασονίδης εκφωνεί τον ιστορικό επιμνημόσυνο λόγο υπέρ των σφαγιασθέντων Ποντίων, την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Μελετίου Μεταξάκη.
Μεταξύ άλλων λέει τα εξής: «Οι Πόντιοι εζήτησαν άρτον και έλαβον πέτραν, εζήτησαν ιχθύν και έλαβον όφιν, εζήτησαν την ζωήν και έλαβον τον θάνατον, εζήτησαν την ελευθερίαν και έλαβον την δουλείαν, αρχάγγελον εζήτησαν και δαίμων τοις εστάλη, βοήθειαν εζήτησαν και νώτα τοις εστράφησαν.
»Υπέρ τούτων, υπέρ των μυριάδων τούτων νεομαρτύρων, των ξίφει και πυρί και πείνη και ασθενεία και γυμνώσει και αγχόνη και σταυρώσει και ανασκολοπίσει και ατιμώσει και ακρωτηριάσει, εν τε τοις παραλίοις και τοις μεσογείοις, εν όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της Γης και εν θαλάσσαις και ποταμοίς τελειωθέντων πατέρων και αδελφών ημών ετελέσθη το μνημόσυνον τούτο, ουχί βεβαίως ίνα λυθώσιν αι αμαρτίαι αυτών, διότι αυτών, ως αίμα άλλου Ιησού, εξήγνισε και εξήλειψε πάσαν αμαρτίαν και κατάραν, αλλ’ ίνα αυτούς μεν εθνομάρτυρας και αγίους ανακηρύξωμεν, τον ηρωισμόν απαθαυμάσωμεν, την ψυχικήν ευστάθειαν υμνήσωμεν, το υπέροχον αυτών παράδειγμα μιμηθώμεν, τας υστάτας εντολάς τηρήσωμεν και την παρά τω Θεώ μεσολάβησιν αυτών υπέρ λήξεως των δεινών ημών επικαλεσώμεθα».
Το χρέος και η μνήμη, λοιπόν, οδηγούν την Αδελφότητα Κρωμναίων την Τέταρτη 19 Μαΐου στη Μητρόπολη Καλαμαριάς, για το καθιερωμένο από το 1995 μνημόσυνο υπέρ των αγρίως και αδίκως σφαγιασθέντων Ποντίων προγόνων από τη σπάθη των Τούρκων.
Από τις 7:00 θα πραγματοποιηθεί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνου, με όλα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας. Κατόπιν θα γίνει κατάθεση στεφάνων από τους διοικητικούς και πολιτιστικούς φορείς της Καλαμαριάς στην προτομή του Μητροπολίτη Τραπεζούντος Χρύσανθου Φιλιππίδη (1913-1922), στη συνέχεια Αρχιεπισκόπου Αθηνών (1938-1941).
