Συνδεδεμένη με τη ζωή των χριστιανών στον Πόντο ήταν η τζαλπάρα (ή τσαλπάρα), καθώς αποτελούσε τον μόνο δυνατό τρόπο ειδοποίησης ότι ξεκινά η Θεία Λειτουργία, μιας και απαγορεύονταν οι καμπάνες και τα σήμαντρα.
Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια ποντιακού ελληνισμού, επρόκειτο για μια σανίδα πλατιά, στερεωμένη σταθερά κάπου, πάνω στην οποία ήταν δεμένα δύο άλλα ξύλα που τα κινούσαν με το χέρι για να προκαλούν θόρυβο που ακουγόταν μόνο σε μικρές αποστάσεις.
Μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο οι οθωμανικές Αρχές που αναγκάστηκαν να επιτρέψουν τις κωδωνοκρουσίες στους ναούς των καθολικών. Έτσι έδωσαν και στους ορθόδοξους το δικαίωμα να χρησιμοποιούν σήμαντρα και καμπάνες, αλλά πάλι με πολλές δυσκολίες και περιορισμούς.
