Η ιστορία του Αγίου Γεωργίου με το δράκο μάλλον είναι από τις γνωστές της ορθόδοξης πίστης. Πέραν αυτής όμως η ζωή του Αγίου Γεωργίου που μαρτύρησε για την πίστη του έχει και πολλά άλλα ενδιαφέροντα γεγονότα.
Όπως είναι γνωστό η γιορτή του είναι κινητή. Γιορτάζεται στις 23 Απριλίου, αλλά όταν πέφτει κατά την περίοδο της σαρακοστής, τότε μεταφέρεται για τη Δευτέρα του Πάσχα, όπως και φέτος.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία το 275 μ.Χ. και οι γονείς του ανήκαν σε οικογένεια αρχοντική. Η μητέρα του καταγόταν, σύμφωνα με τις παραδόσεις της Εκκλησίας, από την Παλαιστίνη.
Στα 18 του χρόνια έγινε μέλος του ρωμαϊκού στρατού και γρήγορα, λόγω της αποδοτικότητας του, πήρε τον τίτλο του κόμη.
Ο Γεώργιος ήταν χριστιανός, όταν λοιπόν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός στράφηκε εναντίον της χριστιανικής θρησκείας με σκοπό να ανορθώσει την ειδωλολατρία, ο ίδιος ομολόγησε την πίστη του και συνελήφθη.
Τα μαρτύρια
Παρά τις πιέσεις που δέχτηκε ο Γεώργιος έμεινε ακλόνητος στην ομολογία του, γι’ αυτό ο αυτοκράτορας τον υπέβαλε σε μια σειρά βασανιστήρια. Τον έδεσαν σε έναν μεγάλο τροχό με κοφτερά σίδερα για να κομματιαστεί το σώμα του· όμως ο Άγιος λύθηκε από τον τροχό και το καταπληγωμένο σώμα του θεραπεύτηκε αμέσως.
Σε μια δεύτερη απόπειρα, τον έριξαν σε έναν λάκκο με ασβέστη και νερό και τον άφησαν μέσα τρεις μέρες και τρεις νύχτες, ώστε που να διαλυθούν μέχρι και τα κόκαλά του. Όμως προς έκπληξη όλων βρήκαν τον Γεώργιο όρθιο, μέσα στον ασβέστη, να προσεύχεται.
Ο Διοκλητιανός οργισμένος διέταξε να του φορέσουν πυρακτωμένα παπούτσια με σιδερένια καρφιά και τον εξαναγκάσουν να περπατά. Ο Άγιος προσευχόταν και περπατούσε χωρίς να παθαίνει τίποτα.
Εξοργισμένος ο αυτοκράτορας έφερε το μάγο Αθανάσιο, ο οποίος έδωσε στο Γεώργιο δύο πήλινα αγγεία με δηλητήριο. Το δηλητήριο του πρώτου αγγείου προξενούσε τρέλα, ενώ του δεύτερου το θάνατο. Ο άγιος χωρίς δισταγμό ήπιε το δηλητήριο και από τα δύο δοχεία, και δεν έπαθε απολύτως τίποτα.
Βλέποντας αυτό, ο ίδιος ο μάγος άρχισε να πιστεύει.
Το τέλος
Ο Γεώργιος κλείστηκε στη φυλακή και τη νύχτα είδε στ’ όνειρό του τον Χριστό, που του ανήγγειλε ότι θα πάρει το στεφάνι του μαρτυρίου και θα αξιωθεί της αιώνιας ζωής. Σαν ξημέρωσε, ο Γεώργιος παρουσιάστηκε μπροστά στον αυτοκράτορα γεμάτος χαρά, επειδή γνώριζε ότι έφτασε το τέλος του. Μόλις λοιπόν τον αντίκρισε ο Διοκλητιανός, του πρότεινε να πάνε στο ναό του Απόλλωνα για να θυσιάσει στο είδωλό του.
Όταν μπήκε ο Άγιος στο ναό, σήκωσε το χέρι και αφού έκανε το σημείο του σταυρού διέταξε το είδωλο να πέσει. Αμέσως τούτο έπεσε και έγινε κομμάτια.
Αυτό προκάλεσε την οργή των ειδωλολατρών, οι οποίοι ήθελαν την εκτέλεση του Γεωργίου. Ο Διοκλητιανός τότε έβγαλε διαταγή και του έκοψαν το κεφάλι.
Ο πιστός υπηρέτης του Μεγαλομάρτυρα, Πασικράτης, εκτελώντας την επιθυμία του Αγίου, παρέλαβε το Άγιο Λείψανό του μαζί με αυτό της μητέρας του Αγίας Πολυχρονίας και το μετέφερε στη Λύδδα της Παλαιστίνης, όπου βρίσκεται και σήμερα.
