Πλήρης ημερών, σε ηλικία 97 ετών, έφυγε ανήμερα της Πρωτομαγιάς από τη ζωή ο Παύλος Ιωαννίδης, ένας από τους πλέον στενούς συνεργάτες του Αριστοτέλη Ωνάση.
Το 1943 έλαβε μέρος στην Αντίσταση, αρχικά με την ομάδα του «Νικηφόρου» του ΕΛΑΣ και στη συνέχεια με τη FΟRCE 133, μια συμμαχική μονάδα που δρούσε στα βουνά της κατεχόμενης Ελλάδας.
Τον Ιούνιο του 1944, κατόπιν εντολής του συμμαχικού αρχηγείου της Μέσης Ανατολής, διέφυγε μαζί με δύο Άγγλους αξιωματικούς και μέσω Τουρκίας έφτασε στο Κάιρο.
Την ίδια χρονιά εκπαιδεύτηκε ως πιλότος καταδιωκτικών αεροπλάνων στο εκπαιδευτικό κέντρο της RAF στη Νότια Ροδεσία και υπηρέτησε στην Ελληνική Βασιλική Αεροπορία μέχρι το 1947.
Για τη δράση στον Β’ Παγκόσμιο του τιμήθηκε από τη Μεγάλη Βρετανία, ωστόσο το 1956 επέστρεψε το μετάλλιο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον απαγχονισμό των Κύπριων αγωνιστών της ΕΟΚΑ Καραολή και Δημητρίου.
Εργάστηκε στην Ολυμπιακή Αεροπορία διαδοχικά ως αρχιεκπαιδευτής, γενικός αρχιχειριστής, διευθυντής πτητικής εκμετάλλευσης και γενικός διευθυντής.
Διετέλεσε επίσης πρόεδρος όλων των εταιρειών της Χριστίνας Ωνάση, ένας από τους εκτελεστές της διαθήκης της, καθώς και μέλος της επιτροπής διαχείρισης της περιουσίας της ανήλικης κόρης της, Αθηνάς.
Την 1η Ιουλίου 2005 ανακηρύχθηκε επίτιμος αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ωνάση και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής.
Για τον Αριστοτέλη Ωνάση έγραψε βιογραφία με τίτλο Κι αν δεν είσαι… θα γίνεις.
