Ανήμερα του Πάσχα του 1914, στις 6 Απριλίου, θεωρείται ότι άνοιξε ο κύκλος για τους συστηματικούς και μαζικούς διωγμούς των Ελλήνων της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το «Μαύρο Πάσχα της Θράκης», όπως είναι γνωστό, θεωρείται ότι αποτέλεσε τον προθάλαμο του οργανωμένου σχεδίου που κατέληξε στη γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών, Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων.
Ο πλήρης εκτουρκισμός της Ανατολικής Θράκης –που μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, το 1913, ανήκε κατά το ήμισυ στους Βούλγαρους– ξεκίνησε «επισήμως» με την απέλαση οικογενειών από την επαρχία Aρκαδιουπόλεως και τη Bιζύη, καθώς και από άλλες περιοχές.
Χθες, στην Αλεξανδρούπολη, παρά τη βροχή, πραγματοποιήθηκε με την τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων μια λιτή τελετή στη μνήμη των σφαγιασθέντων Θρακών, στο ηρώο της Δόμνας Βισβίζη.
Κοινό αίτημα, το οποίο διατυπώθηκε παρουσία του αντιπεριφερειάρχη Έβρου Δημήτρη Πέτροβιτς και της αντιδημάρχου Αλεξανδρούπολης Ελένης Ιντζεπελίδου, ήταν να αναγνωριστεί η Γενοκτονία των Θρακών, να τοποθετηθούν μνημεία και να μπει στη διδακτέα ύλη των σχολείων η ιστορία του θρακικού ελληνισμού.
ΟΠΣΕ: Η Γενοκτονία των Θρακών είναι αποσιωπημένη
Με αφορμή την 6η Απριλίου, η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (ΟΠΣΕ) σημειώνει ότι ουσιαστικά οι διωγμοί του θρακικού ελληνισμού ξεκίνησαν το 1906, από το βόρειο τμήμα της περιοχής.
Ακολούθησαν σφαγές, καταστροφές εκκλησιών, ελληνικών σχολείων, καθώς και η ολοσχερής καταστροφή της Αγχιάλου και της Ανατολικής Ρωμυλίας.
Κατά την περίοδο 1913-1917 υπολογίζεται ότι 232.000 Θρακιώτες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Άλλοι 96.000, από τη Μακρά Γέφυρα, τη Μάδυτο, την Καλλίπολη, τις Σαράντα Εκκλησιές, τη Ραιδεστό, το Σκοπό και αλλού, οδηγήθηκαν στη Μικρά Ασία, σε καταναγκαστικά έργα.
«Είναι ανάγκη να τονιστεί ότι η Θρακική Γενοκτονία είναι ιστορικά αποδεδειγμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη, αν και αποσιωπημένη και ελάχιστα μνημονευμένη από την ελληνική ιστοριογραφία, όπως αναφέρει ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος», εξηγεί η ΟΠΣΕ.
Ο καθηγητής έχει σημειώσει με έμφαση ότι «αφετηρία των διωγμών και της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, και αργότερα του Πόντου, υπήρξε ο χώρος της Ανατολικής Θράκης. Εκεί δοκίμασαν και εφάρμοσαν για πρώτη φορά το μοντέλο των μετατοπίσεων (και διωγμών) των ελληνικών πληθυσμών και των εθνικών εκκαθαρίσεων, εκεί επέβαλαν τη γενοκτονική τους συμπεριφορά και εκεί αξιοποίησαν τα θλιβερά αποτελέσματα των πειραμάτων τους, ώστε να τα επεκτείνουν σχεδόν αμέσως στη Δυτική Μικρασία και αργότερα στον Πόντο».
