Η ιογενής λοίμωξη που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα στις μέρες μας είναι ένα πρόβλημα περίπλοκο και προς στιγμή γεμάτο αβεβαιότητες. Η πλούσια κτηνιατρική εμπειρία πολλών δεκαετιών από λοιμώξεις που οφείλονται σε διάφορους κορόνα-ιούς σε διαφορετικά είδη ζώων δείχνει ότι πρόκειται για ιούς αρκετά… αλλοπρόσαλλους.
Έχει ήδη φανεί, βέβαια, ότι αυτό ισχύει και στην περίπτωση του SARS-CoV-2.
Βλέπετε, οι κορόνα-ιοί κάνουν πολλά λάθη στην αντιγραφή του γενετικού τους υλικού κι έτσι μέσα στον ίδιο οργανισμό που μολύνθηκε μπορεί να κυκλοφορούν μικροπαραλλαγές τους οι οποίες φέρουν τυχαίες μεταλλάξεις. Οι παραλλαγές σπανίως πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να χαρακτηριστούν διαφορετικά στελέχη του ιού. Γι’ αυτό πολλοί επιστήμονες τα ονομάζουν ως… «περίπου» στελέχη (quasispecies).
Το τι παραλλαγές κυκλοφορούν μέσα στον κάθε ασθενή που μολύνεται, κι αν κάποιες από αυτές συμβάλλουν στην παθογένεια της λοίμωξης, είναι ζήτημα τυχαίο και διαφορετικό σε κάθε περίπτωση. Αν επιπρόσθετα συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι στην παθογένεια της λοίμωξης συμβάλλει και η ιδιοσυστασία, δηλαδή ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του ανοσοποιητικού του κάθε ατόμου, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα.
Και βέβαια δεν μιλάμε μόνο για την ικανότητα των δραστικών μηχανισμών του ανοσοποιητικού να αντιμετωπίσουν τον ιό. Μιλάμε και για την ικανότητα των ρυθμιστικών μηχανισμών του ανοσοποιητικού να καταστείλουν και να εξισορροπήσουν αυτήν την αντίδραση που προκαλεί και ίδια της μεγάλη ζημία στα πνευμόνια.
Όλα αυτά κι άλλα επιστημονικά και περίπλοκα που είναι για τους πολύ ειδικούς μπορεί να αναφέρει κανείς για να εξηγήσει αυτήν την τεράστια απόκλιση που παρατηρείται στην εκδήλωση των ασθενειών που προκαλούν οι κορόνα-ιοί στα ζώα και στους ανθρώπους. Κολλάει η μια γάτα τον κορόνα-ιό της λοιμώδους περιτονίτιδας των αιλουροειδών και δεν παθαίνει τίποτα. Κολλάει η άλλη και πεθαίνει. Δύο άνθρωποι της ίδιας ηλικίας και χωρίς υποκείμενα νοσήματα: κολλάει ο ένας τον SARS-CoV-2 και περνάει τη νόσο στο πόδι, που λένε, ενώ ο άλλος μπαίνει στην εντατική. Τι να πει κανείς για τέτοιου είδους λοιμώξεις;
Το κακό είναι ότι η κτηνιατρική εμπειρία από τα εμβόλια που χρησιμοποιούνται για τους κορόνα-ιούς στα ζώα αντικατοπτρίζει τον αλλοπρόσαλλο χαρακτήρα τους.
Οι κτηνίατροι, για παράδειγμα, δοκιμάζουν εμβόλια που κυκλοφορούν για τον κορόνα-ιό που προκαλεί την λοιμώδη βρογχίτιδα των πτηνών κάθε φορά «στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα». Από την άλλη, το εμβόλιο εναντίον του κορόνα-ιού της λοιμώδους περιτονίτιδας της γάτας δεν συστήνεται πλέον από τους Κτηνιατρικούς Συλλόγους παγκοσμίως λόγω των σοβαρών παρενεργειών που προκαλεί. Τρέχα γύρευε, δηλαδή.
Η λοιμώδης βρογχίτιδα των πτηνών, πάντως, αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα της παγκόσμιας πτηνοτροφίας. Κυκλοφορούν αρκετά εμβόλια. Εάν, όμως, βρισκόταν μια φαρμακευτική εταιρεία, για να παρασκευάσει ένα «εκατό στα εκατό αποτελεσματικό και ασφαλές» εμβόλιο, όπως αυτά με τα οποία εμβολιάζονται τώρα οι άνθρωποι –κατά τις δηλώσεις πολλών επιστημόνων και μη που παρελαύνουν καθημερινά στην τηλεόραση–, θα κέρδιζε πακτωλούς χρημάτων. Ίσως, βέβαια, καμιά εταιρεία να μην ήθελε τόσον καιρό να παρασκευάσει ένα μαγικό και χρυσοφόρο εμβόλιο για τον κορόνα-ιό που μαστίζει την πτηνοτροφία για να κυριαρχήσει σ’ αυτήν την αγορά και να θησαυρίσει.
Ίσως τελικά οι φαρμακευτικές εταιρείες να μην έχουν σκοπό μόνο το κέρδος. Γι’ αυτό και δεν κυνήγησαν μ’ όλες τους τις δυνάμεις τα τεράστια κέρδη από «απόλυτα αποτελεσματικά» εμβόλια κατά των κορόνα-ιών των ζώων. Ως φιλανθρωπικά ιδρύματα, λοιπόν, που είναι, έβαλαν τώρα τα δυνατά τους κι έφτιαξαν τα μαγικά εμβόλια για τον SARS-CoV-2 του ανθρώπου, δείχνοντας τον απαράμιλλο ανθρωπισμό τους μπροστά στη σύγχρονη πανδημία που μαστίζει την ανθρωπότητα. Τι να πω; Μακάρι! Εύχομαι ολόψυχα να έχουν έτσι τα πράγματα.
Πάντως μην περιμένετε να ακούσετε τέτοιου είδους προβληματισμούς στα πανελλήνιας εμβέλειας μέσα μαζικής ενημέρωσης. Άκουσα με τ’ αυτιά μου έναν έμπειρο δημοσιογράφο, από τους πιο παλιούς, να το δηλώνει νέτα-σκέτα στην πρωινή εκπομπή του. Αμφισβητήσεις των ιερών εμβολίων –που καθαγιάστηκαν ως απολύτως ασφαλή κι αποτελεσματικά από την πλειοψηφία των ειδικών– δεν παρουσιάζονται, ήγουν θάβονται εν ονόματι του αγαθού της δημόσιας υγείας. Τουλάχιστον αυτός το παραδέχτηκε δημόσια και ξεκάθαρα.
Ωραία δημοσιογραφία! Οι «ιεροί» σκοποί, άλλωστε, αγιάζουν όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανομένων αυτών της ενημέρωσης. Ωραία δημοκρατία! Υπάρχουν πολλά αντίστοιχα και ανατριχιαστικά παραδείγματα από την ιστορία. Φρικώδη πράγματα συνέβησαν στο παρελθόν από διάφορους κατόχους απόλυτων κι αδιαφιλονίκητων «αληθειών» εν ονόματι ιερών σκοπών.
Το πώς βλέπω τα πράγματα και το τι προτίθεμαι να κάνω προσωπικά με το ζήτημα του εμβολιασμού και γιατί το έγραψα σε προηγούμενο άρθρο με τίτλο «Πρώτα ο Θεός». Ούτε θέλω, ούτε είμαι σε θέση να υποδείξω το παραμικρό σε κανέναν. Αλλά από την άλλη, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω το ολοφάνερο έλλειμα δημοκρατίας και το απαράδεκτο επίπεδο δημοσιογραφίας και ενημέρωσης από το σύνολο σχεδόν των πανελλήνιας εμβέλειας μέσων μαζικής ενημέρωσης σε αυτό το ζήτημα.
Το δόγμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» είναι ο ιδεολογικός πυρήνας του κάθε είδους ολοκληρωτισμού. Δεν υπάρχει κανένα σκοπός, κανένα υπέρτατο αγαθό που να το δικαιολογεί – γιατί κι αυτά χάνονται όταν πάρεις αυτόν τον δρόμο.
Ας μην καταργήσουμε το κεντρικό μήνυμα του ’21 γιορτάζοντας υποκριτικά την επέτειο των 200 χρόνων του.
