Η αλήθεια είναι πως όταν κάποιος σκέφτεται προσφυγικές ομάδες, ο Παναθηναϊκός δεν είναι ομάδα που έρχεται στο μυαλό του. Κι όμως, μπορεί οι «πράσινοι» να μην είναι μία «παραδοσιακή» προσφυγική ομάδα, αλλά η ιστορία τους συνδέεται με την Μικρασία!
Η ιστορία με το τριφύλλι
Το τριφύλλι όλοι πιστεύουμε πως προέρχεται από την Ιρλανδία και το σήμα της τύχης των Κελτών. Όμως εάν ανατρέξουμε στην ιστορία θα δούμε, πως προέρχεται… από την Μικρά Ασία.
Όπως αναφέρει το pao.gr, το 1919, καθιερώθηκε ως έμβλημα το τριφύλλι. Η ιδέα ανήκε κυρίως στον Μιχάλη Παπάζογλου, του οποίου η ομάδα στην Κωνσταντινούπολη (Χαλκηδόνα) είχε ένα τριφύλλι ως έμβλημα, ενώ ένθερμος υποστηρικτής ήταν και ο Απόστολος Νικολαΐδης καθώς παρόμοιο έμβλημα είχε η προηγούμενη ομάδα του στη Γερμανία. Το τριφύλλι του Παναθηναϊκού φιλοτέχνησε ο τότε πρόεδρος του συλλόγου και διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης, Γιώργος Χατζόπουλος.
Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με το Sport24, ο Παναθηναϊκός άλλαξε και το όνομα του, καθώς ο μέχρι τότε ΠΠΟ έγινε… ΠΠΑΟ (Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος).
Η τελική ονομασία και αυτή που ισχύει μέχρι σήμερα είναι Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος και καθιερώθηκε στις 31 Ιουλίου του 1922, με βασικότερο λόγο το ότι θεωρήθηκε πιο εύχρηστο αυτό το όνομα.
Η Λεωφόρος Αλεξάνδρας
Το πρώτο γήπεδο που αγωνίστηκε η ομάδα του Παναθηναϊκού, το 1908, ήταν στο οικόπεδο Καραπάνου, στην οδό Πατησίων, εκεί που βρίσκεται σήμερα η ΑΣΟΕΕ. Ο χώρος μετατράπηκε από χωράφι σε γήπεδο με χρήματα του ιδρυτή Γεωργίου Καλαφάτη και του παράγοντα Μαρίνου Μαρινάκη.
Οι δύο παράγοντες του Παναθηναϊκού όμως τσακώθηκαν και η ομάδα διασπάστηκε, αποτέλεσμα ήταν το νέο γήπεδο της να μεταφερθεί κοντά στην πλατεία Αμερικής, στη γωνία των οδών Σιμοπούλου και Σπάρτης.
Όμως μετά από ένα μικρό χρονικό διάστημα ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην πρώτη του έδρα. Η ομάδα μεγάλωσε και παράλληλα και η αγάπη του κόσμου γι’ αυτή και έτσι υπήρχε ανάγκη να βρεθεί ένα νέο μεγαλύτερο γήπεδο.
Όπερ και εγένετο. Ο Καλαφάτης είχε εντοπίσει από παλιά την έκταση, που θα έχτιζε το γήπεδο. Ήταν ένα μεγάλο αγροτεμάχιο, βοσκότοπος, στην Περιβόλα Αμπελοκήπων.
Όπως αναφέρει η «Μηχανή του χρόνου», το 1922, ο δήμος Αθηναίων παραχώρησε στο Παναθηναϊκό, την έκταση που βρίσκεται σήμερα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Αμέσως, άρχισε η κατασκευή του νέου γηπέδου. Την επόμενη χρονιά, με τη γνωστή ελληνική ασυνεννοησία, εκδόθηκε βασιλικό διάταγμα, μέσω του οποίου ο χώρος απαλλοτριώθηκε υπέρ του Εργατικού Συνεταιρισμού, για την ανέγερση εργατικών κατοικιών.
Οι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής είχαν πλημμυρίσει την πόλη και υπήρχε άμεση ανάγκη αποκατάστασής τους. Από την άλλη, υπήρχε μια ομάδα με μικρή ιστορία, που δεν είχε συμπληρώσει ούτε 15 χρόνια δράσης.
Ο Παναθηναϊκός όμως, έμενε άστεγος, παρά το γεγονός ότι ήδη είχε ξοδέψει 150 χιλιάδες δραχμές, για να κάνει τον βοσκότοπο γήπεδο. Οι φίλοι της ομάδας έγιναν έξαλλοι. Καθημερινά συγκρούονταν με τους πρόσφυγες, για την κυριότητα του χώρου.
Τελικά έπειτα από παρέμβαση του δήμου ο χώρος, στον οποίο βρίσκεται ακόμα το γήπεδο, δόθηκε στον Παναθηναϊκό, ενώ το απέναντι χωράφι δόθηκε στους πρόσφυγες, όπου σήμερα βρίσκονται τα πασίγνωστα Κουντουριώτικα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Τελικά αυτή η διαμάχη μεταξύ των δύο πλευρών έληξε και με το πέρασμα του χρόνου οι περισσότεροι από τους πρόσφυγες έγιναν από τους φανατικότερους οπαδούς του Παναθηναϊκού.
