Ευκαιρία να μείνουν στο σπίτι, να δουν τους δικούς τους ανθρώπους, να τελειώσουν δουλειές που παραπέμπονταν στις καλένδες αλλά και να κάνουν μεγαλύτερες σε διάρκεια διακοπές μακριά από τη μόνιμη κατοικία τους, αποτέλεσε η καραντίνα λόγω του κορονοϊού για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.
Μόνο που στην περίπτωση της χώρας μας παρατηρήθηκε ότι εν μέσω lockdown επιλέχθηκε ως προσωρινός τόπος κατοικίας για αρκετό κόσμο που δεν ζούσε εδώ.
Κι αυτό γιατί αποδείχθηκε σχετικά εύκολο να εργαστούν εξ αποστάσεως και να βρίσκονται μια ανάσα από τις οικογένειές τους ή από την μοναδικής ομορφιάς ελληνική φύση.
Δύο συμπατριώτες μας μιλούν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για αυτή την αλλαγή στη ζωή τους που αρχικά ήταν για λίγο, αλλά τελικά διαρκεί πολύ.
Από τις Βρυξέλλες στην Κάλυμνο
Η Άντζελα Μελιδώνη μεγάλωσε στο Ρότερνταμ, στην Ολλανδία. Λόγω της ελληνικής καταγωγής του πατέρα της ερχόταν στη χώρα μας τα καλοκαίρια. Όπως ήρθε και το περσινό. Μόνο που αυτή τη φορά αποφάσισε να μην φύγει. Ακύρωσε το εισιτήριο της επιστροφής και έκτοτε δουλεύει από την Κάλυμνο.
«Ήταν φουλ καλοκαίρι, είχε κόσμο, ήταν ευχάριστα τα πράγματα. Με λίγο σπρώξιμο από φίλους και συγγενείς… δεν ήθελα πολύ για να με πείσουν. Ακύρωσα το εισιτήριο μου και από τότε είμαι εδώ», λέει τηλεφωνικά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η 38χρονη που εργάζεται στον τομέα της επικοινωνίας, σε εταιρεία με έδρα τις Βρυξέλλες.
Πριν εγκατασταθεί στα Δωδεκάνησα η Άντζελα Μελιδώνη έζησε σε μερικές από τις πιο πολύβουες ευρωπαϊκές πόλεις: το Μιλάνο, τις Βρυξέλλες, την Χάγη, το Λουβέν και φυσικά το Ρότερνταμ όπου μεγάλωσε.
Η ζωή στην Κάλυμνο δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο, όπως εξηγεί. Η επαφή με τη φύση, η θέα της θάλασσας και η συναισθηματική πρόσδεση των ανθρώπων μοιάζει με πρωτόγνωρη εμπειρία.
«Το ότι ξέρει ο κόσμος ότι είμαι εδώ μόνη μου και θέλουν να με βοηθήσουν με έχει ξεπεράσει, με συγκινεί. Μου φέρνουν φαγητό. Μου φέρνουν πράγματα» δηλώνει.
Ακόμα και η διαφορά ώρας με τις μεγάλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες αποτελεί πλεονέκτημα για τους εργαζόμενους. Η δουλειά ξεκινάει στις 9:00 ώρα Βελγίου γεγονός που δίνει επιπλέον άνεση για το πρωινό ξύπνημα και τις πρώτες δουλειές του σπιτιού, αφού η Ελλάδα βρίσκεται μία ώρα μπροστά.
«Δέκα με δύο είναι το πρώτο κομμάτι της ημέρας. Δουλεύουμε με βιντεοκλήσεις και email. Δεν χρειάζομαι τίποτα παραπάνω από ίντερνετ και το λάπτοπ μου» αναφέρει. Στο διάλειμμα της μίας ώρας η Άντζελα προλαβαίνει να γευματίσει με τους φίλους και τα ξαδέρφια της που ζουν στο νησί, κάτι που δεν φανταζόταν όταν έβγαινε από το γραφείο της στις Βρυξέλλες.
Μετά από 8 χρόνια φέτος μπόρεσα να δω τους δικούς μου περισσότερο
Το ίδιο βιώνει μετά από οχτώ χρόνια στο εξωτερικό και ο 32χρονος Κώστας ο οποίος μιλάει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ υπό τον όρο της ανωνυμίας.
Σε συνεννόηση με τον προϊστάμενο του σε μεγάλη ολλανδική ασφαλιστική εταιρεία εργάζεται εξ αποστάσεως από την Ελλάδα.
Όμως, αυτό έχει γίνει άτυπα και δεν μπορεί να καθιερωθεί για περισσότερους από έξι μήνες αφού προκύπτουν φορολογικά θέματα μεταξύ των χωρών. «Υπάρχουν εταιρείες που έχουν ζητήσει από το προσωπικό να επιστρέψει. Ιταλοί, Ισπανοί και Έλληνες που είχαν φύγει για τις πατρίδες τους έχουν γυρίσει» αναφέρει.
Ο 32χρονος Έλληνας αξιοποίησε ένα μεγάλο διάστημα της καραντίνας προκειμένου να σχεδιάσει ένα επαγγελματικό πλάνο επιστροφής στη χώρα μας. «Αυτό που εύχομαι και εγώ και πάρα πολλοί άλλοι που είναι στην ίδια κατάσταση με εμένα είναι να κάνουμε την καθημερινότητα πιο πολύ όπως τη θέλουμε. Πρέπει βέβαια να συνεννοηθούν φορολογικές Αρχές. Γιατί όταν ζω στην Ελλάδα απολαμβάνω τις παροχές της Ελλάδας. Όμως, φορολογούμαι από το ολλανδικό Σημόσιο. Άμα δεν συνεννοηθούν οι φορολογικές Αρχές θα είναι δύσκολο να συνεχιστεί. Προβλέπονται πρόστιμα» λέει, και προσθέτει: «Η δουλειά μου είναι να υποστηρίζω ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Δουλεύω με ανθρώπους στην Ασία, την Αμερική και την Ευρώπη. Δεν θα τους έβλεπα ούτως ή άλλως. Φέτος μπόρεσα να δω τους δικούς μου περισσότερο».
- Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ και τη Μαρία Παππά.
