Ο Χάμπον ’υναίκ’σεν. Τη γαρήν ντ’ επήρεν έμποδος έτον, εμέσαζεν. Σα τέσσαρα-ημς μήνας απάν’, εγέντον το παιδίν.
Ο Χάμπον ασήν χαράν ατ’ εχάσεν τ’ αχούλ’ν ατ’.
– Ε, γυναίκα, εμείς πολλά αλήγορα εφτάμε τα παιδία, ζάερ πολλά προκομμέν’ είμες!
Άμαν, αμόν ντο εξέβεν οξουκές, ο είνας και ο άλλος είπαν ατον, το παιδίν ’κ’ έν τ’ εσόν, σα τέσσαρα-ημς μήνας απάν’ παιδίν ’κ’ ίνεται, σα εννέα μήνας απάν’ γεννίεται…
Ο Χάμπον εθύμωσεν, πάει σ’ οσπίτ’, επήρεν κ’ εστάθεν τη γαρήν ατ’.
– Γυναίκα, θα χωρίσκουμες, το παιδίν εννέα μηνών ’κ’ έν!
– Μέτα γιαβάν, αριθμητικήν πα ’κ’ εξέρτς. Πόσα μήνας είν’ ας επήρες με;
– Τέσσαρα-ημς, είπεν εκείνος.
– Κ’ εγώ πόσον είν’, ας επέρα σε;
– Άλλα τέσσαρα-ημς μήνας.
– Αρ’ ατώρα λογαρίασον, πόσα μήνας είν’; Παλαλός μ’ είσαι και παίζ’νε σε η χώρα, κανάν μη πιστεύ’ς.
– Ατώρα εγροίκ’σα, είπεν ο Χάμπον, άλλο κανάν’ ’κί ακούω!
λειφτωτός: κουτούτσικος | ’υναίκ’σεν: γυναίκισε| έμποδος: έγκυος | εμέσαζεν: στη μέση της κυοφορίας | αχούλ’: μυαλό| ζάερ: σάμπως, ως φαίνεται | γαρή: γυναίκα (από τουρκ. καρί) | μέτα: βρε, καλέ, καημένε (από το γαμέτα, αρχ.: γαμέτης=άνδρας) | γιαβάν: ελαφρέ, βλάκα | παλαλός: τρελός | παίζ’νε σε: σε κορϊδεύουν | η χώρα: οι ξένοι, ο κόσμος | κανάν: κανέναν | εγροίκ’σα: κατάλαβα.
