Στη φωτογραφία –που δημοσίευσε στο facebook (σελίδα «Μνήμες ελληνισμού») o Βασίλης Σιδηρόπουλος–, ο πατέρας του Αγίου Παϊσίου Πρόδρομος, με την αυθεντική του φορεσιά, επιδεικνύει τα άρματά του.
Ποιος ήταν ο Πρόδρομος Εζνεπίδης
Ο πατέρας του Γέροντα Παΐσιου ήταν γόνος αρχοντικής οικογένειας των Φαράσων που διατηρούσε την Αρχή του χωριού (προεδρία) από πολλές γενεές, και διατέλεσε πρόεδρος επί δεκαετίες. Ήταν καλός τεχνίτης, τα χέρια του έπιαναν. Εργαζόταν ως γεωργός στα Φάρασα, αλλά είχε και καμίνι που παρήγε σίδηρο. Ήταν ανδρείος, τολμηρός και ριψοκίνδυνος.
Κυρίως όμως ήταν πολύ φιλόπατρις, γενναίος πολεμιστής, άριστος σκοπευτής και ατρόμητος ακρίτας. Έσωσε πολλές φορές το χωριό από τους τσέτες.
Όταν ως πρόεδρος πήγαινε στα Άδανα για υποθέσεις του χωριού και παρουσιαζόταν στον Κεμάλ, αυτός, εκτιμώντας την ανδρεία του, τον χαιρετούσε λέγοντας «Καλώς το παλικαράκι, τον Ρωμιό».
Αργότερα στην Ελλάδα, όταν κηρύχθηκε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος, σε προχωρημένη πια ηλικία αλλά με νεανικό ενθουσιασμό, ήθελε να πάει εθελοντής να πολεμήσει.
Ήταν δίκαιος, φιλάδελφος και ελεήμων. Όταν η πολιτεία έδωσε κτήματα για την αποκατάσταση των προσφύγων, ο γερο-Πρόδρομος, ως πρόεδρος και στην Κόνιτσα, τακτοποίησε πρώτα τους άλλους Φαρασιώτες και για την οικογένειά του κράτησε τον χειρότερο κλήρο, τα πιο άγονα χωράφια. Για να τα ξεχερσώσει και να τα καθαρίσει από τα βάτα, έβαζε φωτιές και από αυτό έπαθαν τα μάτια του.
- Με πληροφορίες από το βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, Άγιον Όρος 62008.
