Το δεύτερο μυθιστόρημα της συγγραφέως και ηθοποιού Γιώτας Ιωαννίδου με τίτλο Ίσκιλι κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις «Αφοί Κυριακίδη», και φιλοδοξεί να παρουσιάσει στους αναγνώστες την άγρια ιστορία των Ελλήνων του Πόντου κατά την περίοδο της Γενοκτονίας. «Με αυτό το βιβλίο αισθάνομαι ότι δικαίωσα τον παππού μου και τον πατέρα μου, στον οποίο έχω μεγάλη αδυναμία και του το έχω αφιερώσει» ανέφερε στο pontos-news.gr η Γ. Ιωαννίδου.
«Αν το “Σοχούμ” ήταν ο τόπος της αθωότητας, το “Ίσκιλι” είναι ο τόπος της λύτρωσης» τόνισε η συγγραφέας για τα δύο της έργα που έχουν αγγίξει τις καρδιές του κοινού.
Στο νέο μυθιστόρημα ξετυλίγεται η ιστορία του παππού της, Κώστα (πατέρα του πατέρα της), που γεννιέται στα χρόνια της Γενοκτονίας στο Ίσκιλι του Δυτικού Πόντου. «Είναι μια άγρια ιστορία, καθώς ο ήρωας –μόλις 5 χρόνων– βλέπει μπροστά στα μάτια του να σφάζουν οι Τούρκοι τη μάνα και τον πατέρα του. Ορφανό τον αρπάζει μια οικογένεια Τούρκων για παραπαίδι.
»Ο αφέντης της οικογένειας Μπουλούτ είναι ο κλασσικός Τούρκος, διώκτης των Ποντίων και Αρμενίων και όλων των μη μουσουλμάνων, όλων των χριστιανών. Μόνο η γυναίκα του, η αιθέρια Αιλίν, η γυναίκα που φέρει όλες τις ευωδιές και τα χρώματα της Ανατολής, στηρίζει όσο μπορεί κρυφά τον Κώστα.
(Φωτ.: facebook / Γιώτα Ιωαννίδου)
»Προσπαθούν να τον κάνουν Τούρκο, τον ονομάζουν Αχμέτ. Τον Κώστα όμως τον αναζητούν και τον βρίσκουν τα ξαδέρφια του και τον παίρνουν μαζί τους σε μια απίστευτη πορεία λύτρωσης προς την Σαμψούντα και από εκει στη Θεσσαλονίκη.
»Στην πορεία αυτή παρακολουθούμε τους ήρωες και μαζί χιλιάδες Πόντιους να περνάνε μέσα από τη φωτιά, για να σωθούνε από το σπαθί του Τούρκου. Και μετά από πολλές περιπέτειες φτάνουν στην αφιλόξενη πατρίδα όμως εκεί τα βάσανά του δεν τελειώνουν» λέει η Γιώτα Ιωαννίδου.
Σύμφωνα με την ίδια, η ανταπόκριση του κόσμου είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντική.
«Οι αναγνώστες μού μεταφέρουν ότι βιώνουν ένα αίσθημα πόνου για τις θηριωδίες που έζησαν αυτοί οι άνθρωποι, αλλά και συγκίνηση για το μεγαλείο της ζωής που δίνει ελπίδα και δύναμη στον άνθρωπο μέχρι την ύστατη στιγμή» εκμυστηρεύεται στο pontos-news.gr.
Η μεγάλη έρευνα και τα δάκρυά της την περίοδο συγγραφής του βιβλίου
Για να ολοκληρωθεί το βιβλίο η συγγραφέας μελέτησε αρκετά την ιστορία των Ελλήνων του Πόντου και έκανε και επιτόπια έρευνα για να βρει ποια πορεία έκανε ο παππούς της μαζί με χιλιάδες Ποντίους, προκειμένου να φτάσει στην πατρίδα. «Τα δάκρυά μου έτρεχαν από τα μάτια μου όταν έγραφα το βιβλίο αυτό. Αυτή η εικόνα έχει μείνει χαραγμένη και στα παιδιά μου.
»Το ίδιο και ο πατέρας μο,υ όταν μας έλεγε τι έζησε ο πατέρας του και τι ο ίδιος. Τις αδικίες, τα βάσανα, τον πόνο. Αλλά και την δύναμη, τη γενναιότητα, την ελπίδα, την επινοητικότητά του. Την αγάπη του για τη ζωή μέχρι την τελευταία στιγμή» συμπληρώνει η Γ. Ιωαννίδου.
Η Γ. Ιωαννίδου κρατά το νέο της βιβλίο
Μελλοντικά συγγραφικά έργα
Αυτόν τον καιρό δεν έχει κάτι κατά νου. Γράφει ωστόσο θεατρικά έργα και διδάσκει σε θεατρικά εργαστήρια ενηλίκων και παιδιών. «Για να γράψω ένα νέο μυθιστόρημα πρέπει να προηγηθεί μια έντονη εσωτερική ανάγκη, όπως συνέβη και με τα δύο προηγούμενα έργα μου. Μια βαθιά προσωπική ανάγκη μ’ ενεργοποιεί, με κινητοποιεί, μ’ εμπνέει. Για τον λόγο αυτό δίνω πάντα χρόνο στον εαυτό μου. Τον αφήνω να μ’ εκπλήξει και μένα την ίδια.
»Έτσι όλα αποκτούν την χαρά και την ευλογία της έμπνευσης. Αφήνω τη ροή να με παρασύρει και όταν με το καλό έρθει η ιδέα, ξαναμπαίνω στη μαγική διαδικασία μιας νέας αφήγησης» κατέληξε η συγγραφέας.
