Καραντίνα. Πριν από τον Μάρτιο του 2020 ήταν απλά μία λέξη που δεν συνδεόταν με την Ελλάδα. Επί πολλές δεκαετίες τη συναντούσαμε σε διηγήσεις ομογενών από εμπόλεμες περιοχές και παππούδων-γιαγιάδων που έζησαν την περίοδο της Κατοχής, μαθαίναμε για αυτή από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και για μακρινές χώρες που την εφάρμοσαν, κατά τ’ άλλα όμως ήταν απλά μια λέξη στα λεξικά. Ίσως για αυτό ήχησε και τόσο παράξενα όταν ακούσαμε ότι η κυβέρνηση θα την επιβάλει προκειμένου να περιορίσει/αποτρέψει τη διασπορά του φονικού κορονοϊού SARS-CoV-2 στη χώρα μας.
Πολλοί από εμάς πιεστήκαμε αφόρητα. Άλλοι το διαχειριστήκαμε αρκετά καλά. Όλοι όμως ανησυχούμε για το μέλλον.
Το pontos-news.gr ζήτησε από ποντιακής και μικρασιατικής καταγωγής συμπατριώτες μας να μοιραστούν μαζί μας αυτό που βίωσαν και πώς φαντάζονται την επόμενη μέρα. Σήμερα φιλοξενούμε τον λυράρη Γιώργο Μαυρίδη. Οι απαντήσεις του αναφέρονται στην περίοδο του εγκλεισμού μας.
Πώς βιώσατε την κατάσταση της απαγόρευσης κυκλοφορίας και των αυστηρών μέτρων προστασίας λόγω του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2;
Με ψυχραιμία και υπομονή. Παρότι είναι κάτι που ήρθε ξαφνικά ως αλλαγή για τους πολίτες, δεν μου έκανε εντύπωση. Παρακολουθώ τις εξελίξεις παγκοσμίως με ψυχραιμία και κριτική σκέψη. Διάβασα διάφορα βιβλία μέσα στη διάρκεια της ημέρας, έπαιξα και μουσική για διάλειμμα από τη μελέτη. Για μένα δεν άλλαξε δραματικά ο τρόπος ζωής, γιατί περνούσα αρκετές ώρες στο σπίτι και πριν από αυτή την παγκόσμια κρίση.
Από την πρώτη στιγμή δεν φοβήθηκα για τον κορονοϊό, βοηθάει βέβαια και το ότι δεν βλέπω τηλεόραση εδώ και χρόνια γιατί πιστεύω ότι είναι ένα μέσο αποπροσανατολισμού και προπαγάνδας. Προσπάθησα να είμαι κοντά σε ανθρώπους που βρέθηκαν μόνοι αυτό τον καιρό και να είμαι υποστηρικτικός, γιατί μέσα από τη μοναξιά βιώνεται εντονότερα αυτή η κατάσταση.
Έχετε σκεφτεί πώς θα είναι η «επόμενη μέρα» στην Ελλάδα;
Στην πραγματικότητα όλη η μελέτη που κάνω μέσα στο σπίτι γίνεται για να μπορέσω να βγάλω κάποιο συμπέρασμα για όλο αυτό. Σίγουρα θα έλεγα –με μια πιθανότητα 99%– η επόμενη περίοδος θα είναι τελείως διαφορετική. Δεν μπορείς να κάνεις επαναφορά μέσα σε μία εβδομάδα, έναν μήνα.
Είναι κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης ανθρωπότητας και δεν μπορούμε να ξέρουμε με βεβαιότητα τα αποτελέσματα.
Κάποιες επιχειρήσεις ίσως να αναγκαστούν να διακόψουν τη λειτουργία τους, άνθρωποι θα βρεθούν σε δύσκολες καταστάσεις. Με προβληματίζει το ενδεχόμενο να περιοριστούν οι ανθρώπινες ελευθερίες, να επιβληθεί μια ψηφιοποίηση της καθημερινής μας ζωής σε μεγάλη κλίμακα και να γίνει μια προσπάθεια από την εξουσία να εκμεταλλευτεί αυτή την κατάσταση για το δικό της όφελος.
Έχω βέβαια και την πίστη ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία που περνάμε όλοι τώρα έγινε και ένα σημαντικό πράγμα. Ο κόσμος αφυπνίζεται σιγά-σιγά. Βλέπω ότι δεν είναι όλοι διαθέσιμοι να χάσουν αυτό για το οποίο πάλεψαν αναρίθμητοι άνθρωποι πριν από εμάς, και έχουμε χρέος να το διαφυλάξουμε για τους επόμενους από εμάς. Είμαστε άνθρωποι και η φύση μας είναι κοινωνική και πολιτική. Απλά ξεχάσαμε να παίζουμε σωστά το παιχνίδι της ενημέρωσης και της συμμετοχής σε μια δημοκρατία.
