Το τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει συζήτηση στην Τουρκία σχετικά με τη σκοπιμότητα της κατασκευής της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης, που αποτελεί ένα φαραωνικό έργο ερντογανικής έμπνευσης. Φυσικά ο Ερντογάν κατηγορείται ότι άτομα του περιβάλλοντός του αγόρασαν μπιρ παρά (έναντι μιας δραχμής) μεγάλες εκτάσεις εκατέρωθεν της όδευσης της διώρυγας, οι τιμές των οποίων θα εκτοξευθούν με την κατασκευή της.
Μάλιστα, ο Ερντογάν κατηγορείται ότι πούλησε το μυστικό με το αζημίωτο στον εμίρη του Κατάρ, η μητέρα του οποίου αγόρασε 44 στρέμματα πλάι στο… κύμα της διώρυγας.
Επίσης, υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις από τον δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, αλλά και από οργανώσεις, για θέματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος.
Όμως, τις πιο σοβαρές ενστάσεις εξέφρασαν 126 Τούρκοι συνταξιούχοι πρέσβεις, οι οποίοι λένε ότι αν ανοίξει η συζήτηση για τη Συνθήκη του Μοντρέ, τότε υπάρχει κίνδυνος η Τουρκία να χάσει την απόλυτη κυριαρχία των Στενών. Μάλιστα τονίζουν ότι πρέπει να εγκαταλειφθεί το σχέδιο κατασκευής της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης.
Αυτό που προκαλεί αλγεινή εντύπωση είναι το γεγονός ότι ενώ οι Τούρκοι συνταξιούχοι διπλωμάτες παρεμβαίνουν ηχηρά για ένα εθνικό θέμα της Τουρκίας, οι Έλληνες συνάδελφοί τους παρέμειναν ένοχα σιωπηλοί στην υπογραφή της επαίσχυντης συμφωνίας των Πρεσπών, που αναγνώρισε μακεδονική εθνική ταυτότητα και γλώσσα στους κατοίκους των Σκοπίων, που όλοι γνωρίζουν ότι αυτό είναι ψευδέστατο.
Ένοχα σιωπηλοί παραμένουν επίσης στις συζητήσεις που έχουν ανοίξει για το Μεταναστευτικό, για τις θαλάσσιες ζώνες, για τα 12 μίλια και φυσικά για την περιβόητη Χάγη, θέμα για το οποίο μάλλον μόνο αυτοί θα έπρεπε να μιλούν.
Είναι κι αυτό ένα δείγμα της ηθικής κατάπτωσης της χώρας, ένα δείγμα της διάβρωσης που έχει καταφάγει τα πατριωτικά αποθέματα του διπλωματικού σώματος, στο οποίο επιπλέουν οι φελλοί κι εκείνοι που έχουν την καλή μαρτυρία των γκαουλάιτερ εσωτερικού και εξωτερικού.
Εξαιρούνται οι ελάχιστοι, που υπογράφουν πότε πότε κανένα άνευρο κείμενο για τα εθνικά μας θέματα.
Ακολουθεί μετάφραση σχετικού δημοσιεύματος και της επίσημης ανακοίνωσης των Τούρκων διπλωματών και τίθεται στην κρίση των αναγνωστών να κάνουν τις απαραίτητες συγκρίσεις:
Περί Συνθήκης του Μοντρέ
126 συνταξιούχοι διπλωμάτες, που διετέλεσαν πρέσβεις και γενικοί πρόξενοι σε διπλωματικές Αρχές της Τουρκίας, υπέγραψαν κοινή δήλωση σχετικά με τη Συνθήκη του Μοντρέ, που ήλθε στην επικαιρότητα μετά την ανακοίνωση της κατασκευής της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης (Kanal Istanbul).
Στην κοινή δήλωση λένε ότι «σε περίπτωση που ανοίξει συζήτηση για τη Συνθήκη του Μοντρέ, η οποία είναι η μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία του Ατατούρκ μετά τη Συνθήκη της Λοζάνης, τότε υπάρχει κίνδυνος η Τουρκία να απωλέσει την πλήρη κυριαρχία των Στενών των Δαρδανελίων και της Κωνσταντινούπολης, καθώς και της Θάλασσας του Μαρμαρά» και ζητούν «να εγκαταλειφθεί η ιδέα της κατασκευής της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης, που θα εξυπηρετήσει τα σχέδια κρατών που έχουν διάφορες φιλοδοξίες εις βάρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας».
Στην κοινή δήλωση των συνταξιούχων διπλωματών που διατέλεσαν επικεφαλής των διπλωματικών αποστολών του υπουργείου Εξωτερικών, αναφέρονται επίσης τα εξής:
«Οι ΗΠΑ προσπαθούν επί χρόνια να εξαλείψουν τη Συνθήκη του Μοντρέ ή να υπογραφεί μια νέα συμφωνία για το καθεστώς των Στενών, στην οποία θα είναι συμβαλλόμενο μέρος», υπογραμμίζοντας ότι η Διώρυγα της Κωνσταντινούπολης «θα εξυπηρετήσει τα σχέδια αυτά».
Ακολουθεί η πλήρης κοινή δήλωση των 126 Τούρκων συνταξιούχων διπλωματών που διετέλεσαν επικεφαλής Πρεσβειών ή Γενικών Προξενείων της Τουρκίας.
Ανακοίνωση για τη Συνθήκη του Μοντρέ
Η κατασκευή της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης θα ανοίξει τη συζήτηση για αναθεώρηση της Συνθήκης του Μοντρέ. Και σε περίπτωση που ανοίξει συζήτηση για τη Συνθήκη του Μοντρέ, η οποία είναι η μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία του Ατατούρκ μετά τη Συνθήκη της Λοζάνης, τότε υπάρχει κίνδυνος η Τουρκία να απωλέσει την πλήρη κυριαρχία των Στενών των Δαρδανελίων και της Κωνσταντινούπολης, καθώς και της Θάλασσας του Μαρμαρά,
Η Συνθήκη του Μοντρέ είναι ένα διπλωματικό ντοκουμέντο που εξασφαλίζει πλήρη κυριαρχία της Τουρκικής Δημοκρατίας στο τελευταίο κομμάτι της Τουρκίας που ήταν αποστρατικοποιημένο και υπό διεθνή διαχείριση και έλεγχο.
Η Συνθήκη του Μοντρέ είναι το στήριγμα και το πλεονέκτημα που έχουμε, για να μην επαναληφθεί η ιστορική διαδικασία που οδήγησε στην απώλεια του ελέγχου των Στενών μετά από αιώνες αλλά και στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Συνθήκη του Μοντρέ είναι μια συμφωνία που αποτρέπει την Τουρκία να πάρει τη θέση της μίας ή της άλλης πλευράς ανάμεσα σε εμπόλεμες χώρες και να εμπλακεί στον πόλεμο με ή χωρίς τη θέλησή της.
Η Συνθήκη του Μοντρέ αποτελεί επίσης βασικό διεθνές έγγραφο για την ασφάλεια της Ρωσίας. Η Ρωσία το 1936, λόγω της βαρύτητας, της αξιοπιστίας και θέσης που είχε τότε η Τουρκική Δημοκρατία στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, εμπιστεύθηκε την ασφάλειά της στη βούληση της Τουρκίας.
Ωστόσο, μετά την υπογραφή της συνθήκης αυτής, η Ρωσία άσκησε πιέσεις στην Τουρκία για δεχτεί την υπογραφή μιας συμφωνίας διμερούς συνεργασίας που θα της επέτρεπε να ασκεί μεγαλύτερη επιρροή στα Στενά.
Τότε ο Ατατούρκ, ο Ινονού και ο Τεβφίκ Ρουστού Αράς δεν το αποδέχτηκαν, με το εξής σκεπτικό: Όσο υπάρχει η Συνθήκη του Μοντρέ, δεν υπάρχει ανάγκη για μια άλλη συμφωνία ούτε να ανοίξει οποιαδήποτε συζήτηση για τη συνθήκη αυτήν, γιατί αυτό θα οδηγήσει στην απώλεια αυτών που κέρδισε η Τουρκία. Η Ρωσία δεν έχει παραιτηθεί μέχρι σήμερα από τις απαιτήσεις και από τις διεκδικήσεις της για τα Στενά.
Η σύμμαχός μας ΗΠΑ, που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη του Μοντρέ, θεωρεί ότι αυτή η διεθνής συμφωνία αποτελεί εμπόδιο για την πρόσβασή της στον Εύξεινο Πόντο. Και προσπαθούν επί χρόνια να εξαλείψουν τη Συνθήκη του Μοντρέ ή να υπογραφεί μια νέα συμφωνία για το καθεστώς των Στενών, στην οποία θα είναι συμβαλλόμενο μέρος.
Η κατασκευή της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης και της Διώρυγας των Δαρδανελίων, που αναφέρονται στο σχετικό σχέδιο, θα εξυπηρετήσουν τις επιδιώξεις των ΗΠΑ να ανοίξουν τη συζήτηση για αναθεώρηση της Συνθήκης του Μοντρέ.
Το άνοιγμα της συζήτησης για τη Συνθήκη του Μοντρέ, θα οδηγήσει στην απώλεια όσων έχει κερδίσει η Τουρκία και θα ανοίξει το δρόμο για τη δημιουργία ενός προβλήματος κυριαρχίας και ασφάλειας, ενός πραγματικού προβλήματος επιβίωσης της ίδιας της Τουρκίας. Η Τουρκία θα πρέπει να παραιτηθεί από το έργο της κατασκευής της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης, το οποίο θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των κρατών που έχουν διάφορα σχέδια και επιδιώξεις εις βάρος της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Με σεβασμό στην κοινή γνώμη.
