Πάνω από 30 μνημεία σε όλη την Ελλάδα, αφιερωμένα στον ποντιακό ελληνισμό και τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, έχει φιλοτεχνήσει ο γλύπτης Γιώργος Κικώτης επιτελώντας το επιτακτικό χρέος της μνήμης. Γιατί η μνήμη είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τη γνώση, τον πολιτισμό, την κοινωνία, το μέλλον, αλλά κυρίως για τη μεταλαμπάδευση της ιστορίας των Ποντίων στις νεότερες γενιές και ένας τρόπος να τιμηθεί η μνήμη των 353.000 Ελλήνων που θυσιάστηκαν κατά την περίοδο της Γενοκτονίας. Το pontosnews.gr επικοινώνησε με τον γλύπτη, ο οποίος εκμυστηρεύτηκε τα συναισθήματά του κάθε φορά που βρίσκεται στη θέση να κατασκευάσει ένα τέτοιο έργο.
Το τελευταίο μνημείο του που παραδόθηκε στο κοινό είναι στην Ορεστιάδα, και τα αποκαλυτήρια έγιναν το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου.
«Είχα την τιμή και τη χαρά να φιλοτεχνήσω γύρω στα 30 μνημεία για τη Γενοκτονία των Ποντίων, και μου είναι πραγματικά δύσκολο να τα απαριθμήσω όλα ένα-ένα. Το πρώτο έγινε το 2001 στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης και το τελευταίο το 2019 στην Ορεστιάδα, στο πλαίσιο των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία. Κάθε έργο μου είναι μοναδικό για μένα και είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιο, μιας και όλα έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Καθένα από αυτά έχει τη δική του ιστορία», ανέφερε στο pontosnews.gr ο Γιώργος Κικώτης.
Μνημείο στον Κεχρόκαμπο Καβάλας (φωτ.: Μιχάλης Καϊκουνίδης)
Μερικά από τα μνημεία του: Για τον ποντιακό ξεριζωμό στον Εύοσμο (2001), του Πόντιου Αγωνιστή στην Πολίχνη (2005), για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου στο Κορδελιό (2006), στα Διαβατά (2006), στα Γρεβενά (2007), στην Αλεξανδρούπολη (2008), στο Λάκκωμα Χαλκιδικής (2009), στη Χρυσούπολη (2016), στη Δράμα (2019), και για τους κατοίκους της Σάντας στο Πρόχωμα Θεσσαλονίκης (2007).
Ο γλύπτης στο μνημείο της Δράμας (φωτ.: facebook / Γ. Κικώτης)
Στην ερώτησή μας από πού παίρνει έμπνευση, ο γλύπτης αναφέρει: «Κάθε μνημείο είναι ξεχωριστό τόσο στην έμπνευση όσο και στο χρόνο δημιουργίας του. Τα υλικά, το μέγεθος, ο βαθμός δυσκολίας, είναι παράγοντες που παίζουν ρόλο στο χρόνο ολοκλήρωσης ενός έργου. Η έμπνευση είναι προσωπική υπόθεση, γεννιέται πρώτα εσωτερικά και μετά “μεταφέρεται” στο δημιούργημα. Όταν αποκαλύπτονται νιώθω βαθιά συγκίνηση, εσωτερική πληρότητα, ικανοποίηση και μεγάλη ευγνωμοσύνη».
Αυτό το διάστημα δουλεύει πυρετωδώς άλλο ένα μνημείο για τους Έλληνες ποντιακής καταγωγής της Αμερικής, το οποίο θα τοποθετηθεί πάρκο Irving C. Freese, στο Νόργουοκ των ΗΠΑ.
