Ξημερώματα 25ης Νοεμβρίου 1973. Στρατιωτικά άρματα αναπτύσσονται στους δρόμους της πρωτεύουσας. Η δημόσια ραδιοφωνία δεν έχει ακόμα τροποποιήσει το πρόγραμμά της. Οι κυβερνητικοί κοιμούνται μακάριοι. Πρώτος ειδοποιείται ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Στρατιωτικοί φτάνουν στο σπίτι του και του επιδίδουν την παραίτησή του, ενώ τον διαβεβαιώνουν πως θα διαφυλαχθεί η υστεροφημία του. Γύρω στις 6 το πρωί φτάνουν και στο σπίτι του Στυλιανού Παττακού, ο οποίος είναι ήδη ξύπνιος. Ξαφνικά το ραδιόφωνο αρχίζει και μεταδίδει στρατιωτικά εμβατήρια αλλά και τον Εθνικό Ύμνο. Οι αγουροξυπνημένοι Έλληνες ζουν ξανά την 21η Απριλίου. Μόνο που εκείνη τη μέρα, άλλος είναι ο πρωταίτιος και δεν σκοπεύει σε καμία περίπτωση να απελευθερώσει τη χώρα από τα δεσμά της δικτατορίας που βίαια είχε επιβληθεί 6,5 χρόνια πριν.
Και το όνομα αυτού, Δημήτριος Ιωαννίδης ή αλλιώς ο «σκοτεινός δικτάτορας», ένας άνθρωπος που αγάπησε το παρασκήνιο, και ακόμα και όταν ήρθε η ώρα να βγει μπροστά, επέλεξε για τον εαυτό του τον προσφιλή του κόσμο των σκιών.
Ελάχιστοι θυμούνται πλέον αυτή την ημερομηνία και όμως, τότε εγκαινιάστηκε η πιο σκληρή αλλά και η πιο εγκληματική για τα εθνικά συμφέροντα φάση της στρατιωτικής αγκύλωσης της χώρας. Ο Ιωαννίδης και οι συν αυτώ ήταν δυσαρεστημένοι από την προσπάθεια φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ο τελευταίος είχε ορίσει ως μεταβατικό πρωθυπουργό τον Σπύρο Μαρκεζίνη, αρχηγό του μικρού κόμματος των Προοδευτικών, ενώ παράλληλα είχε αποφασίσει και τη διενέργεια εκλογών τον Φεβρουάριο του 1974. Ο Ιωαννίδης πίστευε πως η Ελλάδα δεν ήταν έτοιμη για μια Δυτικού τύπου δημοκρατία, τουλάχιστον μέχρι να εξαλειφθεί η κομμουνιστική απειλή, κάτι το οποίο εκτιμούσε πως θα διαρκούσε περίπου 10-20 χρόνια! Ο Ιωαννίδης, ο οποίος ήθελε να αυτοπροσδιορίζεται ως ο θεωρητικός της «Επανάστασης», θεωρούσε πως ο Παπαδόπουλος και ο κύκλος του είχαν απομακρυνθεί από τις αρχές του καθεστώτος, ενώ τον ενοχλούσαν οι ακραίες κοσμικότητες και η χλιδή την οποία απολάμβαναν.
Παπαδόπουλος και Ιωαννίδης μαζί στη Δίκη της Χούντας (1975)
Επενέβη λοιπόν τα ξημερώματα της 25ης Νοεμβρίου. Ο Ιωαννίδης και μια ομάδα πιστών σε αυτόν αξιωματικών σχεδίαζαν, σύμφωνα και με τα απόρρητα ντοκουμέντα των αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών, για μεγάλο χρονικό διάστημα μια αντικατάσταση του Παπαδόπουλου. Η αφορμή τούς δόθηκε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ο Ιωαννίδης είχε εξοργιστεί από το γεγονός πως ο Παπαδόπουλος δεν μπορούσε να καταστείλει μια εξέγερση φοιτητών και έπαιξε και ο ίδιος πρωτεύοντα ρόλο στην καταστολή της φοιτητικής αντίστασης τη νύχτα της 16ης προς 17η Νοεμβρίου. Αποφάσισε λοιπόν να επιταχύνει τα σχέδιά του, με σκοπό να αποτρέψει τον περαιτέρω εκφυλισμό του καθεστώτος, όπως τουλάχιστον αυτός θεωρούσε.
Για οχτώ μήνες, ο Ιωαννίδης επέβαλε ένα σκληρό και αδυσώπητο καθεστώς.
Οι βασανισμοί και οι δολοφονίες αντιφρονούντων πολλαπλασιάστηκαν, αν και ο ίδιος ο δικτάτορας-φάντασμα αρνείται σθεναρά αυτόν τον ισχυρισμό. Ένα κύμα φόβου σκέπασε τη χώρα. Την Ελλάδα πλέον κυβερνούσε η ΕΑΤ-ΕΣΑ, η διαβόητη στρατιωτική αστυνομία. Πλέον τα στελέχη της όπως ο Σπανός, ο Θεοφιλογιαννάκος, ο Μπάμπαλης, ο Μάλλιος, το δήλωναν με υπερηφάνεια. Ο Ιωαννίδης που ήταν αρχηγός της ΕΣΑ την προηγούμενη εξαετία είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει κατά το μέγιστο δυνατό την επιρροή του στο σώμα, και με τη βοήθεια των πιστών του αξιωματικών κατέλαβε όλες τις θέσεις-κλειδιά.
Ο ίδιος όμως δεν εμφανιζόταν πουθενά, δεν είχε επίσημο ρόλο. Πρόεδρος ορίστηκε ο Στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός ο οικονομολόγος Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Άλλαξε τους αρχηγούς των επιτελείων και τοποθέτησε νέους στη θέση τους (Μπονάνος, Γαλατσάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου), ενώ και τις υπόλοιπες κυβερνητικές θέσεις κατέλαβαν εξίσου σκληροπυρηνικοί άνθρωποι. Δεν υπήρχε επιτροπή λογοκρισίας αλλά ο Ιωαννίδης φρόντισε να φιμώσει τον Τύπο διά του εξαιρετικά αυστηρού ελέγχου που ασκούσε, με κυρίως εκτελεστικό όργανο το φόβο και τον τρόμο των δημοσιογράφων, υφυπουργό Τύπου, Βύρωνα Σταματόπουλο. […]
Διαβάστε εδώ τη συνέχεια: Ποιος ήταν ο Ιωαννίδης, τι ρόλο έπαιξε στο Κυπριακό.
- Πηγή: Γιώργος Ευγενίδης / provocateur.gr.
