Τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας είναι πολλαπλάσια από τα θύματα τρομοκρατίας

«Περισσότεροι πόροι θα έπρεπε να διατίθενται για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας παρά για την τρομοκρατία, καθώς τα θύματα είναι πολλαπλάσια». Την άποψη αυτή εξέφρασε ο αστυνομικός επιθεωρητής της Μητροπολιτικής Αστυνομίας της Νέας Σκότλαντ Γιαρντ Λι Μπάρναρντ, μιλώντας σε συμπόσιο με θέμα «Ενδοοικογενειακή βία, stalking και εγκλήματα μίσους: Εθνικές και διεθνείς προσεγγίσεις» που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Πρόληψης και Θεραπείας της Βίας και Προώθησης της Ισότητας των Φύλων «ΒΙΑ-ΣΤΟΠ», σε συνεργασία με τη βρετανική Πρεσβεία, τη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου (Metropolitan Police – New Scotland Yard) και το τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας Θεσσαλονίκης.

«Σύμφωνα με στοιχεία, από το 1970 μέχρι σήμερα είχαμε στο Ηνωμένο Βασίλειο περίπου 3.400 θύματα τρομοκρατίας, ενώ το ίδιο διάστημα καταγράφηκαν 4.980 θάνατοι από ενδοοικογενειακή βία.

»Σε αυτούς τους θανάτους συνυπολογίστε και τις αυτοκτονίες ως συνέπεια τέτοιων καταστάσεων βίας, που ανέρχονται σε 400 το χρόνο, με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων γι’ αυτό το χρονικό διάστημα να υπερβαίνει τις 20.000» τόνισε χαρακτηριστικά ο Λι Μπάρναρντ. Πρόσθεσε μάλιστα ότι είναι πιο πιθανό να πεθάνει κάποιος από επίθεση σκύλου –σημειώνονται 18 θάνατοι ετησίως στη Μεγάλη Βρετανία– παρά από τρομοκρατική επίθεση.

«Γι’ αυτόν το λόγο πρέπει να διατεθούν περισσότεροι πόροι για την ενδοοικογενειακή βία, και κυρίως για την αντιμετώπισή της σε πρώιμο στάδιο» είπε ο αστυνομικός επιθεωρητής, αναφερόμενος και σε ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο που χρησιμοποιούν οι αστυνομικοί της Μητροπολιτικής Αστυνομίας για να βεβαιώσουν παραβάσεις, τη χρήση κάμερας πάνω στο αλεξίσφαιρο γιλέκο τους.

«Όταν δεχόμαστε κλήση για περιστατικά βίας, χρησιμοποιούμε κάμερα για να καταγράφουμε το περιστατικό, και το υλικό αυτό χρησιμοποιείται στη συνέχεια στα δικαστήρια ως αποδεικτικό, ενώ η καταγραφή μπορεί να γίνει ακόμη και χωρίς τη συνεργασία των θυμάτων, τα οποία πολλές φορές είναι επιφυλακτικά και τρομαγμένα».

«Ενδεικτικό της εξάπλωσης του φαινομένου είναι το γεγονός ότι κάθε βδομάδα στο Ηνωμένο Βασίλειο δύο γυναίκες δολοφονούνται» πρόσθεσε, χωρίς να παραλείψει ωστόσο να αναφερθεί και στην καθυστέρηση μετάβασης της αστυνομίας σε κλήσεις για ενδοοικογενειακή βία, που είναι χρονοβόρα σε σχέση με την απόκριση σε περιστατικά διάρρηξης, που φτάνουν τα δυόμισι λεπτά.

«Και το θέμα βέβαια είναι», συνέχισε ο επιθεωρητής, «να μην μετακινήσουμε μετά την καταγγελία το θύμα σε ξενώνα, αλλά να παραμείνει στην οικία του και να απομακρυνθεί με περιοριστικά μέτρα ο θύτης, κάτι που για να είναι αποτελεσματικό, επιβάλλεται να υπάρχει παρακολούθηση από την αστυνομία».

Απαντώντας σε ερώτηση για ενδοοικογενειακή βία με θύματα ηλικιωμένους, αποκάλυψε ότι υπάρχουν πολλά περιστατικά και περιέγραψε ένα όπου υπήρξε καταγγελία για κακοποίηση ηλικιωμένου. «Μας είπαν ότι ήταν υποσιτισμένος και σε άσχημη κατάσταση, και οι συνάδελφοί μου σκέφτονταν αν έπρεπε να παρέμβουμε. Τότε εγώ τους είπα “αναλογιστείτε αν σ’ αυτήν τη θέση ήταν ένα παιδί, δεν θα παρεμβαίναμε;” και όλη η εικόνα άλλαξε…».

Παρεμβάσεις στο συμπόσιο έκαναν και οι Λιάν Κρος (σύμβουλος ποινικής δικαιοσύνης της Βρετανικής Πρεσβείας στην Αθήνα – εντεταλμένη για Ελλάδα, Βουλγαρία και Σερβία) και Καρολάιν Μίνα από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τις γυναίκες.

• Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Νατάσα Καραθάνου.