«Κάθε φορά που το σκέφτομαι ανατριχιάζω» τόνισε η Ελένη Κωνσταντινίδη, που μίλησε στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών, αμέσως μετά την τεράστια επιτυχία της. Πρόσθεσε, με τη χαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της, ότι η επιτυχία αυτή μπορεί να δώσει ώθηση σε όλους τους αθλητές. Παρόλα αυτά, εκείνη μένει πολύ προσγειωμένη και έτοιμη να θέσει νέους στόχους.
Κατέκτησες το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα άρσης βαρών. Καταρχήν συγχαρητήρια και το χαμόγελό σου αποτυπώνει και τη χαρά σου… Ήταν κάτι που το περίμενες όταν ταξίδεψες στη Γεωργία;
«Ευχαριστώ πολύ. Είμαι πραγματικά χαρούμενη. Οι επιδόσεις στην κατηγορία ήταν στις δυνατότητές μου και ως εκ τούτου είχα σοβαρές ελπίδες για την κατάκτηση ενός μεταλλίου. Πίστευα στον εαυτό μου, αλλά το συναίσθημα όταν κατακτάς το μετάλλιο και ακούγεται ο εθνικός ύμνος δεν περιγράφεται».
Για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια Έλληνας αθλητής παίρνει χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Σε κάνει να νιώθεις ξεχωριστά γι’ αυτό το επίτευγμα;
«Σίγουρα είναι μια σημαντική επιτυχία η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου και είμαι περήφανη γι αυτό που πέτυχα. Δεν νιώθω όμως ξεχωριστή από τα υπόλοιπα μέλη της εθνικής ομάδας. Το άθλημα αν και ατομικό ο ένας βοηθάει τον άλλον και μπορείτε να δείτε ότι όλοι οι αθλητής βελτίωσαν κατά πολύ τις επιδόσεις τους».
Πόσο σημαντικό είναι για μία νέα αθλήτρια στα 24 της χρόνια να ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου;
«Είναι όνειρο κάθε αθλητή να βρεθεί στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και να ακούσει τον εθνικό ύμνο. Είναι πάρα πολύ συγκινητικό και δεν σας κρύβω ότι όσο το σκέφτομαι ανατριχιάζω. Είμαι μόλις 24 ετών και πρέπει να μείνω προσγειωμένη. Να συγκεντρωθώ στις προπονήσεις μου και να βάλω νέους στόχους».
Το όνειρο του κάθε αθλητή είναι η πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά την τεράστια επιτυχία σου πιστεύεις ότι σου έχει ανέβει η όρεξη, το πείσμα και η διάθεση προκειμένου να διεκδικήσεις μία πρόκριση για το Τόκιο;
«Μια αποτυχία ή μία επιτυχία δεν είναι ο καθοριστικός λόγος στο να συνεχίσεις για να επιτύχεις το στόχο σου, αλλά η εσωτερική παρακίνηση που νιώθεις μέσα σου και σε ωθεί να πλησιάσεις το στόχο σου. Την ίδια όρεξη θα είχα και αν δεν κατακτούσα τα τρία μετάλλια, το μόνο που αλλάζει είναι η διάθεση και ο ενθουσιασμός».
Σε ποιον θα ήθελες να αφιερώσεις αυτό το μετάλλιο και φυσικά αν έχεις συνειδητοποιήσει την τεράστια επιτυχία σου;
«Αντιλαμβάνομαι την αξία αυτών των μεταλλίων διότι το άθλημα τα είχε ανάγκη, ώστε να δώσει μια νέα ώθηση σε όλους τους αθλητές. Καταρχήν στη χώρα μας και σε όλους τους Έλληνες, στους ανθρώπους που είναι κοντά μου χρόνια και με στηρίζουν και ειδικότερα αναφέρομαι στην οικογένεια μου, στους προπονητές μου, στην Ελληνική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών, που παρόλο το χαμηλό ετήσιο προϋπολογισμό, προσπαθεί για το καλύτερο δυνατό για το άθλημα. Επίσης ένα πολύ μεγάλο “ευχαριστώ” στους χορηγούς μας ΒΙΟΑΤΡΙΚΗ, Bread Factory και την εταιρεία Αθλος. Όλες οι επιτυχίες αυτές θα ήταν σχεδόν αδύνατες χωρίς τη σημαντική βοήθεια του γιατρού μας Γεωργίου Τσικουρη, ο οποίος ανιδιοτελώς λύνει κάθε μας πρόβλημα».
Τέλος, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα είδαμε ότι η ελληνική άρση βαρών επιστρέφει και μάλιστα δυναμικά. Ποια είναι η άποψή σου και ποιο είναι το μέλλον του αθλήματος;
«Πιστεύω σε μια καλή πορεία του αθλήματος μας και την δυναμική επανάκαμψή του στις διεθνείς επιτυχίες που γνωρίσαμε κατά το παρελθόν».
