Ο πρώτος κοραλλιογενής ύφαλος στη Μεσόγειο εντοπίστηκε στην Ιταλία. Σύμφωνα με Ιταλούς ερευνητές, βρίσκεται σε βάθος 35 έως 50 μέτρων και εκτείνεται σε μήκος τουλάχιστον 2,5 χιλιομέτρων στις ακτές της Αδριατικής, στην Απουλία.
Είναι ο πρώτος κοραλλιογενής ύφαλος, δηλαδή οικοσύστημα με χαμηλά επίπεδα φωτός, που βρίσκεται στη Μεσόγειο.
Όπως αναφέρουν οι ερευνητές στη μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο Nature, «αυτοί οι τύποι υφάλων βρίσκονται σε βάθη που κυμαίνονται από 30-40 μέτρα […] έως και 200 μέτρα». Ο συγκεκριμένος έχει μήκος περίπου 2,5 χιλιόμετρα, αλλά οι ερευνητές λένε ότι θα μπορούσε να εκτείνεται για δεκάδες χιλιόμετρα κατά μήκος της ανατολικής ακτής.
«Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι στην Αυστραλία ή στις Μαλδίβες ανεβαίνουν σχεδόν στην επιφάνεια του νερού, αξιοποιώντας στο έπακρο το ηλιακό φως που είναι το πραγματικό καύσιμο αυτών των οικοσυστημάτων», δήλωσε ο καθηγητής Τζουζέπε Κοριέρο, διευθυντής του τμήματος βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Άλντο Μόρο του Μπάρι, ο οποίος ηγήθηκε του ερευνητικού έργου. «Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 εργάστηκα ως θαλάσσιος βιολόγος στις Μαλδίβες. Αλλά ποτέ δεν πίστευα ότι θα βρω κοραλλιογενή ύφαλο 30 χρόνια αργότερα, σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι μου».
Στο παρελθόν, οι κοραλλιογενείς ύφαλοι στη Μεσόγειο ήταν ευρέως διαδεδομένοι, αλλά με την πάροδο του χρόνου εξαφανίστηκαν. Τα κατάλοιπα ορισμένων από τους παλαιότερους υφάλους εξακολουθούν να είναι ορατά, όπως ενός μικρού υφάλου στο νησί Μλιέτ της Κροατίας.
Οι περισσότεροι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι ηλικίας μικρότερης των 10.000 ετών και καταλαμβάνουν λιγότερο από το 0,1% της παγκόσμιας ωκεάνιας ζώνης, ενώ παράλληλα παρέχουν καταφύγιο τουλάχιστον για το 25% των θαλάσσιων ειδών, συμπεριλαμβανομένων των ψαριών, των σπόγγων και των μαλακίων.
Ωστόσο, η θαλάσσια υπερθέρμανση και η όξυνση των ωκεανών έχουν καταστρέψει πολλούς υφάλους και οι περισσότεροι δεν μπορούν να αναπτυχθούν όσο γρήγορα χρειάζεται ώστε να αντισταθμίσουν την αύξηση της στάθμης της θάλασσας από την κλιματική αλλαγή.
- Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ.
