Πίσω στο 1990, και συγκεκριμένα στις 16 Δεκεμβρίου, η Μελίνα Μερκούρη πηγαίνει στο στούντιο της ΕΡΑ2 καλεσμένη της Τέας Βασιλειάδου και του Κώστα Πάρλα με αφορμή την έκδοση του σεναρίου της ταινίας Στέλλα που έγραψε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης. Αυτή ήταν μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις που έδωσε η σπουδαία Ελληνίδα καλλιτέχνης και πολιτικός – στις 6 Μαρτίου 1994 άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Memorial της Νέας Υόρκης έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.
Η «Στέλλα», η ταινία-θρύλος του ελληνικού σινεμά που πρωτοπροβλήθηκε το 1955, δίχασε τους κριτικούς, αλλά κέρδισε μία Χρυσή Σφαίρα και ήταν φαβορί στις Κάννες.
Σε εκείνη την εκπομπή που πλέον υπάρχει ψηφιοποιημένη η Μελίνα Μερκούρη μιλά για την εποχή που γυρίστηκε η ταινία, αλλά και για την ηρωίδα που υποδύθηκε. «Αυτό είναι το χαρακτηριστικό της Στέλλας, ότι είναι συνεπής με τον εαυτό της από την αρχή έως το τέλος. Και αυτό αγαπάνε και οι άνθρωποι που το είχαν δει τότε και οι νέοι που δεν έχουν ακούσει πολλές φορές “όχι”», λέει χαρακτηριστικά.
Απαντώντας σε ερώτηση για τα είδωλα τονίζει ότι «είναι σαν την ποίηση, για να ονειρεύεσαι και κάπου. Πρέπει να πιστεύουμε σε ορισμένους ανθρώπους που έχουν ιδεολογία και μπορούν να την κάνουν πραγματικότητα, να την υλοποιήσουν». Ακόμα, αποκαλύπτει τι την θυμώνει, τι την κάνει να διατηρεί την ελπίδα της, ποια είναι η σχέση τέχνης-Εκκλησίας-Πολιτείας, και τι θα άλλαζε αν είχε ένα μαγικό ραβδί.
Το ραδιοφωνικό αυτό ντοκουμέντο αποκτά επιπρόσθετη αξία καθώς η Μελίνα Μερκούρη ακούγεται σε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη και του Κουρτ Βάιλ. Επίσης, ακούγεται η Σοφία Βέμπο στο τραγούδι «Το φεγγάρι είναι κόκκινο», όπως το ερμήνευσε στη Στέλλα το 1955.
