Το ημερολόγιο έγραφε 24 Φεβρουαρίου του 1994 όταν η Βουλή των Ελλήνων καθιέρωνε με φηφισθέν νομοσχέδιο τη 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και αναγνώριζε ουσιαστικά τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Ένα προμελετημένο σχέδιο με το οποίο μεθοδεύτηκε ο ξεριζωμός και η εξολόθρευση χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου. Βασανιστήρια, πείνα, δίψα, στρατόπεδα θανάτου, τάγματα εργασίας, εξάντληση από κακουχίες, βιασμοί, εκτελέσεις, σφαγές, δολοφονίες. 353.000 ψυχές χάθηκαν, θύματα των Νεοτούρκων και των Κεμαλικών, στο χρονικό διάστημα από το 1916 έως το 1923. Κι όσους κατάφεραν να επιζήσουν του μαρτυρίου, η Τουρκία με ψεύδη και προβοκάτσιες τους πέταξε στη θάλασσα.
Μια ημέρα σαν σήμερα, λοιπόν, το 1994, με ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, με το νόμο 2193/1994, ανακηρύχθηκε η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η έκθεση που συνόδευε το σχετικό νομοσχέδιο είχε κατατεθεί από τον τότε υπουργό εσωτερικών Άκη Τσοχατζόπουλο, ενώ το νομοσχέδιο είχε πάει προς ψήφιση στη Βουλή στις 9 Δεκεμβρίου του 1993. Παρατίθεται το πρακτικό της έκθεσης που συνέταξε η αρμόδια επιτροπή της Βουλής, καθώς και η εισηγητική έκθεση του νόμου (2193/1994) που συνόδευε την πρόταση νόμου εκ μέρους 22 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Βουλή.
Βέβαια, δεν ήταν μόνο οι Έλληνες του Πόντου που βίωσαν μια τεράστια τραγωδία. Μικρασιάτες, Ίωνες, Καππαδόκες, όπως και άλλοι χριστιανικοί πληθυσμοί (Ασσύριοι και Αρμένιοι) της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ψυχορραγούσε, εκδιώχθηκαν βιαίως από τις πατρογονικές εστίες ή οδηγήθηκαν στο θάνατο.
