Η πρόσφατη ομόφωνη απόφαση κατά της δημεύσεως της πατρικής χειμαρριώτικης γης από το Δημοτικό Συμβούλιο της Χειμάρρας, έρχεται ως άλλος κεραυνός εν αιθρία στα σχέδια καταπάτησης της ξακουστής ηρωικής πατρίδας του Σπυρομήλιου. Αποτελεί το εγγύτερο ιστορικό παράδειγμα ενότητας στον τόπο μας, μετά από τη σύσσωμη δημοκρατική-επαναστατική ανταπόκριση των Βορειοηπειρωτών λίγο πριν και λίγο μετά την πτώση της χοτζικής δικτατορίας στον τόπο.
Αλίμονο αν μέσα σε όλο αυτό το πογκρόμ δεν είναι αναγκαία η ενότητα. Φαίνεται πως οι δολοφονίες και το γενικό κυνηγητό των Ελλήνων μας βρίσκει πρόσφορο έδαφος στη μακρόχρονη διάσπαση που ταλανίζει όλους όσοι ζούνε στη Βόρειο Ήπειρο και όχι μόνο. Πότε τα ποικίλα μικροσυμφέροντα και πότε οι γκρίνιες για την άρχουσα θέση, γίνονται η αιτία για καυγάδες και εσωτερικές τριβές. Άλλο που δε θέλουν οι εναντιωτές της παραμονής μας εδώ πέρα, να μας αφανίσουν (αν όχι άμεσα, έμμεσα και δόλια). Γι αυτό το λόγο, απαιτείται μαζική συσπείρωση όλων των ντόπιων Ελλήνων, αλλά και εκείνων της διασποράς, ούτως ώστε να αποτραπούν τα μετέπειτα σχέδια των πολέμιών μας.
Κανένας μας δεν περιττεύει και κανενός οι απόψεις δεν πρέπει να παραμεριστούν. Ειδικά αν θέλουμε να γίνουμε δημοκρατικοί και υπολογίσιμοι από την παγκόσμια κοινότητα, η στάση μας θα πρέπει να είναι στάση ελευθερίας και προσφοράς. Το αίμα που χύνεται κάθε τόσο στον τόπο μας, δεν πρέπει να αποτελεί στοιχείο για ένταση των αρνητικών επεισοδίων, ούτε και παράγοντας για περαιτέρω εχθρότητες.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ.
