Η ροπή των γιατρών προς την… «καλλιγραφία» είναι παγκοίνως γνωστή. Σε όλους μας έχει τύχει να προσπαθούμε μαζί με τον φαρμακοποιό να αποκρυπτογραφήσουμε τη δυσανάγνωστη συνταγή, πολλές φορές στρέφοντας το χαρτί προς όλες τις πιθανές γωνίες, μήπως μας βοηθήσει να λύσουμε τον ιατρικό τούτο γρίφο.
Πέρα από το κωμικό στοιχείο της υπόθεσης, ωστόσο, ο βιαστικός και συνήθως ακατάληπτος γραφικός χαρακτήρας των γιατρών ενδέχεται να έχει και ιατρικές συνέπειες.
Σε αμερικανική έρευνα μάλιστα διαπιστώνεται πως ένα ποσοστό 4,7% των ιατρικών λαθών οφείλονται στις δυσανάγνωστες συντομεύσεις φαρμάκων και στις λάθος ερμηνευμένες –λόγω κακογραφίας– οδηγίες λήψης τους.
Το γεγονός αυτό είναι πολύ σοβαρό, και το ιταλικό υπουργείο Υγείας το έλαβε υπόψη του και εξέδωσε οδηγία προς όλες τις περιφέρειες προκειμένου να παρέμβουν με ειδικές συστάσεις προς όλους τους γιατρούς, νοσοκομειακούς και οικογενειακούς: «Πρέπει να γράφετε καλύτερα» και πιο ευανάγνωστα.
«Τα λάθη που συνιστούν συνέπεια της χρήσης συντομεύσεων, ακρωνύμων, ενδεικτικών σημείων και συμβόλων, μπορούν να αποβούν σημαντικά σε όλες τις φάσεις της διαχείρισης του φαρμάκου, τόσο στο νοσοκομείο όσο και στην κοινωνία. Μια κακογραφία, για παράδειγμα, μπορεί να καταστήσει δυσχερή την κατανόηση της συνταγής και να οδηγήσει σε λάθη στην εφαρμογή της φαρμακευτικής αγωγής» τονίζεται στο σχετικό έγγραφο του Υπουργείου.
Το σημείωμα προβαίνει μάλιστα και σε ορισμένες συμβουλές για το πώς θα πρέπει στο εξής να γράφουν οι γιατροί ευανάγνωστα τις συνταγές τους. Κάποιες από αυτές ίσως ακούγονται κοινότοπες, μπορεί όμως να αποδειχθούν αποτελεσματικές.
«Σε περίπτωση χειρόγραφης συνταγής είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται κεφαλαιογράμματη γραφή», συνιστάται στους γιατρούς. Επιπλέον, προτείνεται χρήση συντμήσεων, ακρωνυμίων και συμβόλων στο ελάχιστον δυνατό, αλλά και συνίσταται να δημιουργηθεί ένας πρότυπος κατάλογος συνταγογράφησης, έτσι ώστε να μην καταφεύγει ο κάθε γιατρός στον δικό του, προσωπικό τρόπο σημείωσης των συνταγών.
Επίσης, επιβάλλεται να γράφονται πλήρως κι όχι συντετμημένα τα δραστικά συστατικά και να χρησιμοποιείται η αραβική αρίθμηση και όχι τα ρωμαϊκά νούμερα στη δοσολογία – σε αντίθεση με τα γραφικά αραβουργήματα, οι αραβικοί αριθμοί είναι καλόδεκτοι. Επιπλέον, καλούνται οι γιατροί στις ανάλογες περιπτώσεις να χρησιμοποιούν ακέραιους αριθμούς και όχι τη δεκαδική γραφή (π.χ.: 2,0), η οποία μάλιστα σε περίπτωση μη ευανάγνωστου γραφικού χαρακτήρα μπορεί κάλλιστα να προκληθεί σύγχυση και να αναγνωσθεί ως 20, με τα ευκόλως εννοούμενα αποτελέσματα. Επίσης, για τους αριθμούς, οι γιατροί καλούνται να βάζουν κόμμα πριν από τη σήμανση των τριών μηδενικών της χιλιάδας.
Μέτρα απλά, που όμως, εκτός από τον προφανή στόχο της μείωσης των ιατρικών λαθών λόγω εσφαλμένης ερμηνείας της συνταγής, θα έχουν και άλλο ένα αποτέλεσμα: να καταρρίψουν τον αστικό μύθο του κακού γραφικού χαρακτήρα των γιατρών.
- Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Γιώργης-Βύρων Δάβος.
