Το σημερινό Doodle τιμά την Έντιθ Κάβελ, την Βρετανίδα νοσοκόμα που διακινδύνευσε τη ζωή της για να βοηθήσει εκατοντάδες Βρετανούς και Γάλλους στρατιώτες να ξεφύγουν από το γερμανοκρατούμενο Βέλγιο κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια ημέρα σαν τη σημερινή, στις 4 Δεκεμβρίου του 1865, η Έντιθ Κάβελ γεννήθηκε στο Swardenton, ένα χωριό κοντά στο Νόργουιτς. Η αγάπη και η φροντίδα που έδειξε στον ηλικιωμένο πατέρα της, κατά τη διάρκεια μιας σοβαρής ασθένειας, την ενέπνευσε να γίνει νοσοκόμα στην ηλικία των 30 χρόνων.
Άρχισε την κατάρτισή της στο πλευρό της προϊσταμένης Εύα Λιούκς, στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Λονδίνου στο Γουάιττσάπελ. Στη συνέχεια, εργάστηκε σε διάφορα νοσοκομεία (στο Κινγκ Κρος, στο Μάντσεστερ, κ.ά.) πριν λάβει μια πρόσκληση για μετεκπαίδευση στις Βρυξέλλες για νοσηλευτές. Θεωρείται μάλιστα ως πρωτοπόρος της σύγχρονης Νοσηλευτικής στο Βέλγιο, ενώ ήταν εκείνη που ίδρυσε το ιατρικό περιοδικό l’infirmière το 1910.
Επισκέφτηκε την οικογένειά της όταν ξέσπασε ο πόλεμος, αλλά επέστρεψε γρήγορα στις Βρυξέλλες, όπου περίθαλψε όλα τα θύματα του πολέμου, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους. «Δεν μπορώ να σταματήσω, ενώ υπάρχουν ζωές που πρέπει να σωθούν», έλεγε συχνά και είναι μια φράση που έχει ταυτιστεί με το όνομά της.
Εκτός από το έργο της ως νοσοκόμα, η Έντιθ Κάβελ βοηθούσε και μια μυστική ομάδα, που αποτελούσε το «καταφύγιο» Γάλλων και Βρετανών στρατιωτών, βοηθώντας τους να ξεφύγουν από το κατεχόμενο Βέλγιο. Τον Αύγουστο του 1915, αφού βοήθησαν περίπου 200 άνδρες να διαφύγουν, η Έντιθ Κάβελ συνελήφθη και κατηγορήθηκε για προδοσία. Ομολόγησε στο στρατιωτικό δικαστήριο και, παρά τις έντονες πιέσεις που ασκήθηκαν από διάφορες πλευρές, προκειμένου να της δοθεί χάρη, τελικά στήθηκε απέναντι από ένα γερμανικό απόσπασμα και εκτελέστηκε. Ο θάνατός της (με τυφεκισμό) στις 12 Οκτωβρίου του 1915 προκάλεσε διεθνή κατακραυγή, καθώς έτυχε εκτεταμένης κάλυψης από τον Τύπο.
