Ο Νίκος Νικολαΐδης υπήρξε σκηνοθέτης, σεναριογράφος, διαφημιστής και συγγραφέας. Ως κινηματογραφιστής διαμόρφωσε ένα προσωπικό ύφος που τον κατέταξε ανάμεσα στους πρωτοπόρους του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου (ΝΕΚ) και τους σημαντικούς δημιουργούς της 7ης τέχνης στη χώρα μας.
Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1939 στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Εξάρχεια. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου και σκηνογραφία στη Σχολή Βακαλό.
Στο χώρο του κινηματογράφου μπήκε το 1960 ως βοηθός του σκηνοθέτη Βασίλη Γεωργιάδη και δύο χρόνια αργότερα υπέγραψε την πρώτη του ταινία, τη μικρού μήκους Lacrimae Rerum, εμπνευσμένη από ένα ποίημα του Λάμπρου Πορφύρα.
Το 1975 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο Ευρυδίκη ΒΑ 2037, που δίχασε κοινό και κριτικούς στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αλλά ανέδειξε έναν νέο δημιουργό με φρέσκια ματιά. Η ταινία, που ανήκε στο χώρο του φανταστικού, απέσπασε δύο βραβεία (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και σκηνογραφίας). Ο Νικολαΐδης την θωρούσε την πιο στέρεη και δομημένη ταινία του.
Το 1977 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του Ο οργισμένος Βαλκάνιος με ήρωες δύο περιθωριακούς τύπους, τον Φάνη και την Τερέζα. Αμέσως δημιουργεί αίσθηση με την ωμότητα των σκηνών και την κυνικότητα των ηρώων του. Από τότε το βιβλίο είναι ένα από τα μπεστ σέλερ της ελληνική πεζογραφίας.
Από τα γυρίσματα της ταινίας Ευρυδίκη ΒΑ 2037
Ο Νικολαΐδης έγινε ευρύτερα γνωστός με τη δεύτερη ταινία του, Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα (1979), με πρωταγωνιστές τους Άλκη Παναγιωτίδη, Χρήστο Βαλαβανίδη, Κωνσταντίνο Τζούμα και Όλια Λαζαρίδου. Με την ταινία του αυτήν έθεσε ερωτήματα που παρέμεναν στο περιθώριο μιας πολιτικοποιημένης εποχής. Ο τίτλος της έγινε το σύνθημα μιας γενιάς που έβλεπε να ξεθωριάζουν τα οράματα του γαλλικού Μάη και να ξεπροβάλλει μπροστά της μια σκληρή εποχή, όπου δεν θα υπήρχε χώρος για ρομαντικά προστάγματα.
Νίκος Νικολαΐδης για το ίντερνετ: Είναι η λεωφόρος των σκουπιδιών και η λεωφόρος των διαμαντιών, είναι ανάλογα πώς θα το ψάξεις, και πού θα πέσεις.
Ακολούθησαν ακόμη επτά ταινίες (έξι κινηματογραφικές και μία τηλεταινία) και δύο μυθιστορήματα, μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου 2007, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών. Έναν χρόνο νωρίτερα, ο ίδιος είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τον κινηματογράφο και να ασχοληθεί με τη μουσική.
Φανατικός σινεφίλ, ο Νίκος Νικολαΐδης έβλεπε δύο με τρεις ταινίες την ημέρα σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα στο σπίτι του στην Κηφισιά. Αγαπημένοι του σκηνοθέτες ήταν οι: Τζέρι Λούις, Στάνλεϊ Κιούμπρικ, Όρσον Ουελς, Ρόμπερτ Όλντριτς, Ρόμπερτ Σιόντμακ και Τσάρλι Τσάπλιν. Από τους σύγχρονους ξεχώριζε τον Εμίρ Κουστουρίτσα, τον Μάικλ Γουίντερμποτομ και τον Λαρς φον Τρίερ.
Ατελείωτες ουρές για την προβολή της ταινίας Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα
Φιλμογραφία: Lacrimae Rerum (μικρού μήκους, 1962), Άνευ όρων (μικρού μήκους, 1964), Ευρυδίκη ΒΑ 2037 (1975), Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα (1979), Γλυκιά συμμορία (1983), Πρωινή περίπολος (1987), Singapore Sling (1990), Το κορίτσι με τις βαλίτσες (τηλεταινία, 1993), Θα σε δω στην Κόλαση, αγάπη μου (1999), Ο χαμένος τα παίρνει όλα (2002), The Zero Years (2006).
- Πηγή: sansimera.gr.
- Φωτογραφίες: nikosnikolaidis.com.
