Οι Έλληνες ποντιακής καταγωγής μετά τη Γενοκτονία στραφήκαν στη μητέρα Ελλάδα και σκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη της, χτίζοντας από την αρχή τη νέα τους ζωή. Ένα από αυτά τα μέρη ήταν και η Ρόδος, που άνοιξε την αγκαλιά της στους πρόσφυγες από την αλησμόνητη πατρίδα. Τα τελευταία 36 χρόνια δραστηριοποιείται στο νησί ο Σύλλογος Ποντίων Ρόδου «Ο Διγενής», ο οποίος αποτελεί καταφύγιο και σπίτι των Ποντίων που ρίζωσαν εκεί.
Ο νέος πρόεδρος του Συλλόγου Χρήστος Τοπκαράς μιλά στο pontos-news.gr για τις φιλοδοξίες του νέου ΔΣ αλλά και τις μελλοντικές τους δράσεις.
«Ο Σύλλογος μας αριθμεί αυτή τη στιγμή 69 εγγεγραμμένα και ενεργά μέλη με έντονη παρουσία τα οποία στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις κάθε εκδήλωσή μας» τόνισε ο Χρήστος Τοπκαράς.
Η ιστορία του Συλλόγου ξεκίνησε το 1982 από έναν πολύ φιλόδοξο πατριώτη, τον Νικόλαο Γεωργιάδη, τον οποίο όλοι οι ντόπιοι αποκαλούσαν «ο Πόντιος». «Αυτός, μαζί με άλλους δυο-τρεις δημιούργησαν το Σύλλογο. «Από τότε και μέχρι σήμερα συμμετέχουμε σε πολιτιστικά δρώμενα της Ρόδου και της υπόλοιπης Ελλάδας, και τώρα ετοιμαζόμαστε να δώσουμε το παρών στο 14ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών», ανέφερε ο πρόεδρος.
Η ατζέντα του σωματείου είναι γεμάτη για το επόμενο διάστημα: Στις 9 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων των Γενοκτονιών, θα συμμετάσχει μαζί με τους συλλόγους Κυπρίων, Αρμενίων και Μικρασιατών σε φωτογραφική έκθεση με θέμα τα εγκλήματα που υπέστησαν οι λαοί αυτοί, ενώ από την καινούργια χρονιά θα διοργανώσει και τον ετήσιο χορό του. Πρόσφατα είχε πραγματοποιήσει μεγάλη συναυλία σε συνεργασία με τον Μορφωτικό και Πολιτιστικό Σύλλογο Αρμενίων «Hamazkayin». Στη μουσική βραδιά είχαν τραγουδήσει η Σαρίνα Κρος (η οποία έχει αρμενική καταγωγή) και τα αδέλφια Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδης σε μια εκδήλωση προς τιμήν των κοινών καταβολών Ποντίων και Αρμενίων.
Κλείνοντας ο πρόεδρος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στην απερχόμενη πρόεδρο Φωτεινή Ελευθεριάδου και το ΔΣ για τον αγώνα που έδωσαν προκειμένου να κρατήσουν το Σύλλογο δυνατό και ψηλά, ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι η νεολαία είναι το μέλλον και η ελπίδα των συλλόγων ώστε η ποντιακή παράδοση να μην σβήσει πότε.
Ελένη Κάλλη
